ΕΛΕΓΕΙΑ ΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑ
ELEGY της Ιζαμπέλ Κοϊξέ
με τους Μπεν Κίνγκσλι, Πενέλοπε Κρουζ, Ντένις Χόπερ, Πατρίσια Κλάρκσον
Υπόθεση: Ο καθηγητής Ντέιβιντ Κεπές είναι ένας παθιασμένος κριτικός τέχνης και, παρά την ηλικία των 60 ετών, διαθέτει ακόμα την εκλεπτυσμένη γοητεία που παρασέρνει αμέτρητες νεαρές φοιτήτριες στο κρεβάτι του. Είναι διαζευγμένος χρόνια και απομακρυσμένος από το μοναχογιό του. Ο Ντέιβιντ δεν έχει δημιουργήσει ποτέ μια βαθιά σχέση με κάποιον, παρά μόνο με τον καλύτερό του φίλο.
Όταν μια πανέμορφη πνευματώδης Αμερικανο-Κουβανέζα εμφανίζεται στην τάξη του, εκείνος τη βλέπει σαν άλλη μια κατάκτηση. Αυτό που δεν περιμένει είναι πως η γνωριμία αυτή θα γυρίσει τον κόσμο του ανάποδα και θα βιώσει συναισθήματα, την ύπαρξη των οποίων αγνοούσε.
Τώρα το φταίξιμο που να το ρίξεις; Η Isabel Coixet έχει την ίδια καταπληκτική ευχέρεια με την κάμερα, όπως στο ‘Ζωή Χωρίς Εμένα’, όπως και στο ‘Η Μυστική Ζωή των Λέξεων’. Οι τέσσερεις βασικοί πρωταγωνιστές θα μπορούσαν να φιγουράρουν στις οσκαρικές λίστες της χρονιάς. Το κείμενο του Philip Roth… μάλλον συλλάβαμε τον ένοχο…
Στο πρώτο μέρος της ‘Ελεγείας’ επικρατεί ένα ιντελεκτουάλ, νουβέλ βαγκ ύφος, που σου δίνει την εντύπωση μεγάλης ταινίας. Πιστό στον τίτλο του και χωρίς να ξεπέφτει στο συναισθηματικό μελό, μας χαρίζει έναν έρωτα παλιάς κινηματογραφικής κοπής. Η Coixet ζωγραφίζει πάνω στο γυμνό κορμί της Penelope Cruz και η ερωτική πράξη έρχεται να συμπληρώσει το καλογραμμένο κείμενο. Στο σημείο μηδέν, η ταινία κάθεται σε ένα «παγκάκι» και δεν λέει να το κουνήσει.
Το ένα σεναριακό παραστράτημα ακολουθάει το επόμενο. Ο μελοδραματισμός αντικαθιστά τον ερωτισμό, η κοινωνική διάσταση παίρνει τη θέση της φιλοσοφίας, οι καταστάσεις είναι η μία πιο επιτηδευμένη από την προηγούμενη. Η ισπανίδα σκηνοθέτιδα συνεχίζει να κρατάει με πάθος την κάμερα της, αλλά αλίμονο δεν έχει πλέον σημεία αναφοράς να ανυψώσει.
Και αυτό που απομένει είναι τέσσερις υπέροχες ερμηνείες. Πάνω από όλους ο Ben Kingsley, που αυτή τη δεκαετία είχε μονάχα δύο σπουδαίες παρουσίες (‘Ερωτικό Κτήνος’, ‘Όλιβερ Τουίστ’) και μέσα σε ένα μόνο έτος, φέτος, έχει άλλες δύο. Πιο ψηλά και από το ‘Χυμαδιό’, η ερμηνεία του εδώ είναι χτισμένη πάνω σε σοβαρότητα, οντότητα παρουσίας, στόματος που του ταιριάζουν οι υψηλές ατάκες, εκφραστικότητα που σκιαγραφεί από μόνη της έναν ολόκληρο και δύσκολο χαρακτήρα. Η Penelope Cruz είναι καλή, αλλά πάντα στα όρια των αγγλόφωνων παρουσιών της, που είναι σαφώς κατώτερες από αυτές στην μητρική της γλώσσα. Είναι αλήθεια ότι δεν της χαρίζεται εδώ ο μεγάλος ρόλος, αφού λειτουργεί πολύ καλύτερα σε ρόλους με μπρίο. Τον Dennis Hopper τον λατρεύουμε, ακόμα και που οι επιλογές του είναι η μία κατώτερη της άλλης. Η καλύτερη του δεύτερη εμφάνιση μετά τον ‘Ιλιγγιώδη Έρωτα’ (1993) και ένα μάθημα, παλιού χολιγουντιανού τύπου, άρθρωσης λόγου. Αλλά και την Patricia Clarkson αγαπάμε και η σημαντικά διακριτική παρουσία της φανερώνεται από την εσωτερική ένταση των λίγων σκηνών της.
Κριτική Σύνοψη
Μια καλογυρισμένη μελοδραματική ταινία, που όμως δυσκολεύεσαι να προτείνεις. Να την προτείνεις στους φίλους του καλού ερωτικού κινηματογράφου, θα προδοθείς από τα μισά και μετά. Να την προτείνεις στους φίλους του μελό, ακόμα και αυτοί θέλουν ένα λιγότερο επιτηδευμένο σενάριο. Η υπέροχη οπτική της Isabel Coixet παραμένει σε πλαστική διάσταση, αφού το κείμενο είναι αληθινά λειτουργικό, μονάχα, όταν το φιλοσοφεί. Προτείνεται, όμως, στους φίλους της πολύ καλής ερμηνείας, αφού παρέχει τέσσερις πολύ υψηλές παρουσίες, οι οποίες από μόνες τους δίνουν σημαντική υπόσταση στην ταινία. Θα κρατήσω στην μνήμη μου με θαυμασμό το πρώτο μέρος του έργου, αλλά δυστυχώς το υπόλοιπο το διέγραψα ήδη…
Ben Kingsley... David Kepesh
Penélope Cruz... Consuela Castillo
Dennis Hopper... George O'Hearn
Patricia Clarkson... Carolyn
Peter Sarsgaard... Kenneth Kepesh
Deborah Harry... Amy O'Hearn
Chelah Horsdal... Susan Reese
Sonja Bennett... Beth
Shaker Paleja... Kris Banjee
Kris Pope... Consuela's Brother
Antonio Cupo... Consuela's imagined lover
Marci T. House... Nurse
Michelle Harrison... Student #1
Alessandro Juliani... Actor #3 in Play
Laura Mennell... Cute Girl
Ryan McDonell... Student #2 (uncredited)
Διανομή
ODEON (2008) (Greece) (theatrical)
Samuel Goldwyn Company, The (2008) (USA) (theatrical)
Red Envelope Entertainment (2008) (USA) (DVD)
Sony Pictures Entertainment (SPE) Worldwide Acquisitions Group (2008) (worldwide) (all media) (international sales)
Alliance Vivafilm (2008) (Canada) (theatrical) (Quebec)
Maximum Film Distribution (2008) (Canada) (theatrical) (English-speaking region)
Entertainment Film Distributors (2008) (UK) (theatrical)
On Pictures (2008) (Spain) (theatrical)
Top Film (2008) (Russia) (all media)
Long Shong Entertainment Multimedia Company (2007) (Taiwan) (theatrical)
Future Film (2009) (Finland) (all media)
D Productions (2008) (Turkey) (all media)
RCV Film Distribution (2008) (Netherlands) (theatrical)
Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)
"Eίμαι πολύ ευάλωτος στη γυναικεία ομορφιά… Για κάθε άνθρωπο υπάρχει κάτι απέναντι στο οποίο δεν μπορεί να αμυνθεί. Για μένα είναι αυτή η ομορφιά. Με τυφλώνει και δεν μπορώ να κοιτάξω τίποτα άλλο…" Ντέιβιντ Κεπές (Μπεν Κίνγκσλεϊ)
Η σκηνοθέτιδα των "H Ζωή χωρίς Εμένα" και "Η Μυστική Ζωή των Λέξεων", Ιζαμπέλ Κοϊξέ, επιστρέφει με την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου "The Dying Animal" του Φίλιπ Ροθ, και συνεργάζεται με τους Πενέλοπε Κρουζ ("Volver"), Μπεν Κίνγκσλεϊ ("Gandhi"). Mια ευαίσθητη, ανθρώπινη ταινία που συμμετείχε στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του περασμένου Φεστιβάλ Βερολίνου.
H σκηνοθέτις Iζαμπέλ Κοϊξέ
Η Iζαμπέλ Κοϊξέ σπούδασε σύγχρονη Ιστορία. Εργάστηκε αρχικά για αρκετά χρόνια στη διαφήμιση ως διευθύντρια δημιουργικού σε μεγάλες διαφημιστικές εταιρείες και στη συνέχεια σε δική της. Έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία στον συγκεκριμένο χώρο. Το 2000 ίδρυσε την εταιρεία παραγωγής MISS WASABI FILMS για την οποία γύρισε πολλά βίντεο κλιπ και ντοκιμαντέρ. Πρώτη σημαντική επιτυχία της ήταν "Η ζωή χωρίς εμένα" του 2003 με την Σάρα Πόλεϊ και τον Μαρκ Ράφαλο, η οποία μεταξύ πολλών άλλων, τιμήθηκε με δύο βραβεία Γκόγια -σεναρίου και τραγουδιού- και προβλήθηκε στο επίσημο πρόγραμμα πολλών κινηματογραφικών φεστιβάλ. Η επόμενη ταινία της ήταν η "Μυστική Ζωή των Λέξεων", μια ευαίσθητη πολυβραβευμένη ταινία με την Σάρα Πόλεϊ και τον Τιμ Ρόμπινς. Οι άλλες ταινίες της: "Those who Love" (1998), "Things I Never Told You" (1995), "Too Οld to Die Young" (1989). Αυτήν την εποχή ξεκινάει τα γυρίσματα της νέας της ταινίας με τίτλο "Map of the Sounds of Tokyo" με τους Κεν Γουατανάμπε, Σερζί Λοπέζ και Ρίνκο Κικούτσι.
Οι Ηθοποιοί
Ο Μπεν Κίνγκσλεϊ είναι ένας από τους μεγαλύτερους Βρετανούς ηθοποιούς. Γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1943 στο Γιόρκσαϊρ και είναι ινδικής καταγωγής. Σπούδασε γλωσσολογία και έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο το 1966 στο έργο "A Smashing Day" που έκανε την αφήγηση και έγραψε και τη μουσική. Η κινηματογραφική του καριέρα ξεκίνησε το 1972 με το θρίλερ "Fear is the Key" και ο ρόλος που τον καθιέρωσε ήταν το 1982, όπου υποδύθηκε τον Γκάντι στην ομώνυμη ταινία του Ρίτσαρντ Ατένμπορο. Για την εκπληκτική του ερμηνεία κέρδισε Όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου και Χρυσή Σφαίρα και το πρόσωπό του ταυτίστηκε σχεδόν για πάντα με αυτό του μεγάλου πνευματικού και πολιτικού ηγέτη της Ινδίας. Έκτοτε έχει ερμηνεύσει πολλούς ακόμη ρόλους με σημαντικότερους στα "Betrayal", "Turtle Diary", "Harem", "Bugsy", "Sneakers", "Searching for Bobby Fisher", και πιο πρόσφατα στα "Sexy Beast" που ήταν υποψήφιος και για Όσκαρ Β' ανδρικού ρόλου το 2000 αλλά και το "House of Sand and Fog" το 2004 που ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Α' ρόλου για μια ακόμη φορά. Σύντομα θα τον δούμε στη νέα ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε με τίτλο "Shutter Island", βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Ντένις Λεχέιν, πλάι στον Λεονάρντο Ντι Κάπριο και τον Μάρκ Ράφαλο.
Η Πενέλοπε Κρουζ γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1974. Ξεκίνησε να εργάζεται σε διαφημίσεις για την τηλεόραση, στη συνέχεια στράφηκε στο χορό ώσπου σύντομα άρχισε να παίρνει τηλεοπτικούς ρόλους. Ο άνθρωπος που ανέδειξε το υποκριτικό της ταλέντο είναι ο Πέδρο Αλμοδόβαρ με τον οποίο γύρισαν το 1997 το "Καυτή Σάρκα" και το πρόσωπό της έγινε ευρύτερα γνωστό. Μετά ήρθε το "Όλα για τη Μητέρα μου", ενώ η τρίτη συνεργασία της με τον μεγάλο σκηνοθέτη ήταν στο "Volver" που τιμήθηκε με μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου. Έχει συνεργαστεί με μερικούς από τους σημαντικότερους Ισπανούς σκηνοθέτες όπως τον Μπίγκας Λούνα στα "Jamón, Jamón" και "Volaverunt", τον Φερνάντο Τρουέμπα στο "Belle Epoque" και "The Girl in Your Dreams" (για το οποίο βραβεύτηκε με Γκόγια Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας), τον Αλεχάντρο Αμενάμπαρ στο "Άνοιξε τα Μάτια" και τον Αγκουστίν Ντίαζ Γιάνες στο "Δύο Γυναίκες στο Πιάτο σας". Σήμερα κάνει διεθνή καριέρα και είναι από τις πιο περιζήτες ηθοποιούς του Χόλιγουντ. Έχει συμμετάσχει στις ταινίες " The Hi-Lo Country" του Στίβεν Φρίαρς, "Αll the Pretty Horses" του Μπίλι Μπομπ Θόρντον, "Blow" του Τζόναθαν Ντέμι, "Captain Corelli's Mandolin" του Τζον Μάντεν και "Vanilla Sky" του Κάμερον Κρόου. Με το "Don't Move" του Σέρζιο Καστελίτο βραβεύτηκε από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου. Η επόμενη εμφάνισή της σηματοδοτεί την τέταρτη συνεργασία της με τον Αλμοδόβαρ και έχει τίτλο "Los Abrazos Rotos", και στη συνέχεια θα τη δούμε στο "Nine" με ένα all star cast που περιλαμβάνει Νικόλ Κίντμαν, Κέιτ Χάντσον, Ντάνιελ Ντέι Λιούις, Μαριόν Κοτιγιάρ, Σοφία Λόρεν.
Η Πατρίσια Κλάρκσον γεννήθηκε το 1959 και σπούδασε θέατρο στη Λουιζιάνα και υποκριτική στη Νέα Υόρκη. Ξεκίνησε να εργάζεται στο θέατρο και το κινηματογραφικό της ντεμπούτο έκανε το 1987 με την ταινία του Μπράιαν Ντε Πάλμα "Οι Αδιάφθοροι", ενώ έχει εμφανιστεί στα "Dogville", "Η Υπόσχεση", "Το Πράσινο Μίλι", "Welcome to Collinwood". To 2003 ήταν υποψήφια για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, Βραβείο Screen Actors Guild και Independent Spirit Award για την ερμηνεία της στην ταινία "Το Γλυκό στο Τέλος", ενώ για τον ίδιο ρόλο ονομάστηκε ηθοποιός της χρονιάς από το National Board of Review και την Ένωση Κριτικών της Αμερικής. Τιμήθηκε με βραβείο Έμι το 2002 για την ερμηνεία της στην εξαιρετική σειρά "Six Feet Under". Πρόσφατα την είδαμε στο "Vicky Cristina Barcelona" του Γούντι Άλεν και σύντομα θα την δούμε στο "Shutter Island" του Σκορσέζε.
Ο Πίτερ Σάρσγκααρντ γεννήθηκε το Μάρτιο του 1971 στο Ιλινόι. Σπούδασε ιστορία και λογοτεχνία και στη συνέχεια εκπαιδεύτηκε στο Actor's Studio στη Νέα Υόρκη. Άρχισε να παίζει στο θέατρο και πρώτος σημαντικός κινηματογραφικός του ρόλος ήταν στο "Θα Ζήσω" του Τιμ Ρόμπινς με την Σούζαν Σαράντον και τον Σον Πεν και στη συνέχεια στο "Boy's Don't Cry" πλάι στην Χίλαρι Σουάνκ και την Κλόε Σέβινι. Η αποδοχή της κριτικής ήρθε με την ταινία "Shattered Glass" μαζί με τον Χέιντεν Κρίστενσεν, για την οποία τιμήθηκε με βραβεία από τις ενώσεις Κριτικών της Βοστόνης, Σαν Φρανσίσκο, Τορόντο αλλά και υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Τον έχουμε δει επίσης στα "Kinsey", "The Garden State", "Jarhead", πιο πρόσφατα στο "Rendition" πλάι στη Ρις Γουίδερσπουν και τον Τζέικ Τζίλενχαλ, ενώ σύντομα θα τον δούμε μαζί με τον Τόμι Λι Τζόουνς στη νέα ταινία του Μπερτράν Ταβερνιέ με τίτλο "In the Electric Mist".
Ντένις Χόπερ: Πολυτάλαντος και μορφή εμβληματική στο αμερικάνικο σινεμά, ηθοποιός και σκηνοθέτης, ο Ντένις Χόπερ γεννήθηκε το 1936 στο Κάνσας. Από πολύ νέος έκανε εμφανίσεις σε πολλά τηλεοπτικά show και πρώτη σημαντική του κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στο "Επαναστάτης Χωρίς Αιτία" του Νίκολας Ρέι. Ακολούθησε ο ρόλος στο "Ο Γίγας" μετά τον οποίο ο Χόπερ πήγε στη Νέα Υόρκη και φοίτησε στη σχολή του θρυλικού Λι Στράσμπεργκ. Με το θρυλικό "Ξένοιαστο Καβαλάρη" το 1969, το οποίο έγραψε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστούσε, ο Ντένις Χόπερ συνέβαλε αποφασιστικά στην αλλαγή του προσώπου του αμερικάνικου σινεμά. Υπήρξε μεγάλη επιτυχία και του χάρισε βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στις Κάνες. Έκτοτε έχει πρωταγωνιστήσει σε περισσότερες από 150 ταινίες, πέρα από τις τηλεοπτικές συμμετοχές και τις σκηνοθετικές του δουλειές. Κάποιοι τίτλοι που έχει σκηνοθετήσει είναι "The Last Movie" (1971), "Out of the Blue" (1980), "Colors" (1988), "The Hot Spot" (1990), "Chasers" (1994). Πέρα από τον κινηματογράφο ο Ντένις Χόπερ είναι ολοκληρωμένος ζωγράφος και φωτογράφος, έχουν γίνει πολλές αναδρομικές εκθέσεις του ανά τον κόσμο, με μια από τις σημαντικές την αναδρομική του στο Stedlejik Museum του Άμστερνταμ το 2001.
Για τους χαρακτήρες
"Είμαι σε μια φάση της ζωής μου που προσπαθώ να καταλάβω τους ανθρώπους. Και τους άντρες. Στην ταινία ο καθηγητής Ντέιβιντ Κεπές προσπαθεί να αποδράσει εστιάζοντας στο σεξ. Στο τέλος όμως, μέσα από το σεξ βρίσκει την αγάπη. Νομίζω πως αυτό είναι συγκινητικό. Εκείνη από την πλευρά της, νομίζω πως είναι η πιο δυνατή από τους δυο. Θέλει αυτά που θέλει και δεν ντρέπεται για αυτό" λέει η Ιζαμπέλ Κοϊξέ.
Στην ταινία πυρήνας είναι αυτοί οι δυο άνθρωποι και η σχέση τους. Τι συμβαίνει σε έναν άντρα σαν τον Κεπές όταν γνωρίζει μια κοπέλα σαν την Κονσουέλα; Εκείνος είναι ένας γοητευτικός άντρας που ξελογιάζει τις γυναίκες και έχει την εκπληκτική ιδιότητα να μην τις αφήνει να έρχονται πολύ κοντά του. Η Πενέλοπε Κρουζ περιγράφει την Κονσουέλα ως μια ύπαρξη που ξέρει πολύ καλά αυτό που θέλει, που ξέρει γιατί θέλει να είναι μαζί με τον Ντέιβιντ Κεπές. Εκείνος για να μην μπορεί να πλησιάσει και να μην αφήνει να τον πλησιάσουν, φανερώνει πόση εσωτερική μοναξιά βιώνει και πόσο συναισθηματικά ακρωτηριασμένος είναι.
Η Κρουζ περιγράφει ότι η συνεργασία με τον Κίνγκσλεϊ "ήταν μια καταπληκτική περιπέτεια. Είναι τοξική εμπειρία η δουλειά μαζί του, κάτι σαν υπέροχο roller coaster". Ο ίδιος λέει ότι "ο κοινός παρονομαστής που μοιράζονται οι ηθοποιοί είναι η ευαισθησία, το να είσαι ευάλωτος. Μπορούμε να φτιάξουμε έναν άνθρωπο από το τίποτα, αλλά αν βάλουμε και ευαισθησία τότε μπορεί το αποτέλεσμα να είναι μαγικό, να πετάξουν οι άνθρωποι ψηλά. Με ενδιαφέρει να ενώνομαι με τους συνεργάτες μου για να μπορεί εύκολα να αποτυπώνεται η οικειότητα". Η σκηνοθέτις λέει για τον Κίνγκσλεϊ ότι "έχει την πιο εκφραστική ματιά που έχω δει ποτέ. Θυμάμαι μια μέρα μια πολύ απλή σκηνή, όταν έβαζε λίγο κονιάκ και περπατούσε προς την Πενέλοπε με τα δυο ποτήρια στα χέρια. Τότε σκέφτηκα ότι αυτά είναι πεινασμένα μάτια… σαν να την έτρωγε με τα μάτια του. Μετά όταν ρώτησα και συζητήσαμε την σκηνή μου είπε: 'Κοίταζα τον θάνατό μου'!".
Για τον καθηγητή η Κονσουέλα γίνεται κάτι σαν εμμονή: η ζήλεια είναι η μόνιμη σύντροφός του. Είναι σίγουρος ότι κάποιος νεότερος άντρας θα του την κλέψει, γιατί στο παρελθόν ο ίδιος θα ήταν αυτός ο νέος άντρας. Δεν μπορεί να ζήσει μακριά της, ωστόσο ο φόβος του είναι αναπόφευκτος και φαντάζεται την προδοσία σε κάθε βήμα τους. Παγιδεύεται στην ίδια του την φαντασίωση. Βλέπει έναν ηλικιωμένο μαζί με μια νέα γυναίκα και δεν του αρέσει καθόλου. Όταν όμως τον φέρνει εκείνη κοντά καλώντας τον στο πάρτι αποφοίτησής της με όλη της την οικογένεια, κρατιέται μακριά. Στην πραγματικότητα την αφήνει πριν τον αφήσει -είναι ένα δικό του θέμα, ένα δικό του πρόβλημα, που αποφασίζει να μην το αντιμετωπίσει. Και έτσι δημιουργεί πληγές.
Ένας σημαντικός ρόλος είναι αυτός του επιστήθιου φίλου του Κεπές Τζορτζ Ο'Χερν, που τον ερμηνεύει ο Ντένις Χόπερ, ο οποίος προειδοποιεί τον Κεπές: "κράτα το κομμάτι του σεξ μόνο για το σεξ. Οι όμορφες γυναίκες είναι σαν αόρατες… Κανένας δεν μπορεί να τις δει πραγματικά… Είμαστε τόσο θαμπωμένοι από το εξωτερικό, που δεν μπορούμε να πάμε πιο μέσα". Εξάλλου, στο βιβλίο το υλικό εδράζεται και σε αυτό το παιχνίδι που υπάρχει μεταξύ της εξωτερικής εμφάνισης και της εσωτερικής πραγματικότητας των προσώπων, μεταξύ του βλέπω και βλέπομαι. Ο συγγραφέας Φίλιπ Ροθ έχει επαινεθεί αλλά και έχει δεχθεί οξεία κριτική για το ότι τοποθετεί στο επίκεντρο συχνά άντρες Αμερικανούς που ο σεξουαλικός πόθος φέρνει τα πάνω κάτω στη ζωή τους.
Ένα ακόμη εξαιρετικά ενδιαφέρον σημείο της ταινίας είναι η σχέση του καθηγητή με τον παντρεμένο γιο του Κένι (Πίτερ Σάρσγκααρντ), ο οποίος απορρίπτει τις συμπεριφορές και τη στάση του πατέρα του απέναντι στις γυναίκες. Όταν απρόσμενα κάνει μια εξωσυζυγική σχέση που απειλεί το γάμο του, πηγαίνει να το μοιραστεί με τον πατέρα του. "Νομίζω ότι ο λόγος για τον οποίο πάω να το πω στον πατέρα μου δεν είναι για να τον κατηγορήσω, αλλά για να του πω ότι είμαι εξίσου ενδιαφέρων με εκείνον. Κατά κάποιον τρόπο το κάνω αυτό για να με προσέξει ο πατέρας μου, να ενδιαφερθεί για μένα. Όταν του λέω 'εσύ δεν καταλαβαίνεις', αυτό που στ' αλήθεια προσπαθώ να του πω είναι 'ναι, με καταλαβαίνεις. Μπορούμε να έρθουμε λίγο πιο κοντά τώρα; Έκανα κι εγώ αυτό που κάνεις εσύ" λέει ο Σάρσγκααρντ για τον ρόλο του.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters. Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές. myfilm.gr | themovie.gr | cinestar.gr | thestarmovie.com | thestarfilm.com are property of XMS24.com
Τελευταία: 
Επισκεψιμότητα τώρα: 
Del.icio.us
Digg This!
Furl 
