Η ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ
CHANGELING του Κλιντ Ίστγουντ
με τους Αντζελίνα Τζολί, Τζον Μάλκοβιτς
Υπόθεση: Λος Άντζελες 1928: Ένα Σάββατο πρωί η Κριστίν Κόλινς (Αντζελίνα Τζολί) αποχαιρετά, όπως κάθε μέρα άλλωστε, τον 9χρονο μοναχογιό της Ουόλτερ και πηγαίνει στη δουλειά της. Όταν όμως επιστρέφει, ο γιος της έχει μυστηριωδώς εξαφανιστεί… Μετά από πολλές αποτυχημένες έρευνες, ένα αγόρι εμφανίζεται από το πουθενά και ισχυρίζεται πως είναι ο γιος της. Η Κριστίν, μπερδεμένη από τα συναισθήματά της, αλλά και από την πίεση που υφίσταται από τους δημοσιογράφους και την αστυνομία, δέχεται και φιλοξενεί το παιδί για μια νύχτα, γνωρίζοντας κατάβαθα πως το αγόρι αυτό δεν είναι ο Ουόλτερ της… Όταν πιέζει τις Αρχές να συνεχίσουν τις έρευνες προκειμένου να βρεθεί το παιδί της, η Κριστίν συνειδητοποιεί πως οι γυναίκες δεν επιτρέπεται να προκαλούν το σύστημα γιατί το πληρώνουν ακόμα και με την ίδια τους τη ζωή… Μοναδικός της σύμμαχος σε αυτήν την άνιση μάχη, ένας ακτιβιστής ιερωμένος (Τζον Μάλκοβιτς) που τη βοηθά να παλέψει ενάντια στο διεφθαρμένο σύστημα για να ανακαλύψει μια αλήθεια που δεν αφήνει κανέναν ανεπηρέαστο!
Όταν ένας δημιουργός ... ζωγραφίζει με την κάμερα, χρησιμοποιώντας για πινέλο την εξαίσια Αντζελίνα Τζολί.
Ο ορισμός του "ολοκληρωμένου σινεμά" βρίσκει την εφαρμογή του στην ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ επιβεβαιώνοντας τη φήμη του δημιουργού: "σαν το κρασί ... όσο πιο παλιό, τόσο πιο καλό". Ένα δράμα που δε θα αφήσει κανέναν αδιάφορο, παρά τα 142'. Με το ενδιαφέρον να παραμένει αμείωτο και την αγωνία από τα δρώμενα και τις ανατροπές να προκαλούν αυθεντική, λαϊκή συγκίνηση (χωρίς τα στερεότυπα του mainstream), η ταύτιση του θεατή με τον κύριο ήρωα, επιτυγχάνεται χωρίς σεναριακές ή σκηνοθετικές ευκολίες, μια και το κυρίως θέμα του είναι τόσο δυνατό από μόνο του, που δε χρειάζεται καν "σπρώξιμο". Οι υπόλοιπες, δε, ερμηνείες, στους δεύτερους ρόλους, καθοδηγούνται ισότιμα και αποδεικνύονται ισάξιες στην ψυχολογική εμβάθυνση. Χωρίς ούτε στιγμή, να χάνεται η περίφημη διαλεκτική τακτική και η κοινωνιολογική ανάλυση των καταστάσεων. Θυμίζουμε ότι τα γεγονότα συμβαίνουν το 1928. Ένα χρόνο πριν το περίφημο "κραχ" του '29. Τι σύμπτωση, τόσα σκάνδαλα να προηγούνται πάντα πριν από κάθε οικονομική κρίση!
Η κλιμάκωση στην εξέλιξη της πραγματικής ιστορίας και το αριστοτεχνικό κέντημα της πλοκής, με σκληρό, ρεαλιστικό τρόπο είναι τα κύρια γνωρίσματα του Ίστγουντ. Η δραματουργία σε χαμηλούς τόνους, με απόλυτη οικονομία στην έκφραση, την διαχείριση ύφους και τον έλεγχο των μέσων, αποτελούν καθαρά επιλογές δικές του. Έχει το απόλυτο cut. Έτσι, η μέθοδός του, θυμίζει τον κλασικό, αντικομφορμιστικό, προοδευτικό, αμερικάνικο κινηματογράφο, του '50. Η εμμονή του για την απονομή της Δικαιοσύνης, στην πράξη, με την τιμωρία όσων εμπλέκονται στα σκάνδαλα και τη διαφθορά του Συστήματος, είναι μόνιμη επωδός της poltical correct χριστιανικής ηθικής του. "Πίστευε και ερεύνα", είναι το δόγμα της κοσμοθεωρίας του Κλιντ: "Η ελπίδα πάντα ζει, η αλήθεια θα λάμψει στο τέλος". Η ανθρώπινη διάσταση της εξομολόγησης, σταδιακά, παίρνει τη μορφή μιας χιονοστιβάδας αποκαλύψεων για την παράνομη δράση και την πρόθεση κουκουλώματος από την εκτελεστική εξουσία. Οι ατομικές ευθύνες, πολλαπλασιάζονται και αφορούν, πλέον, σύσσωμο το κοινωνικό σύνολο... Η Εξουσία φέρει την ευθύνη και πρέπει να τιμωρηθεί καθαιρώντας τους αδιαφανείς παράγοντες που την εκμεταλεύονται. Το Σύστημα Αξιών, λοιδωρείται, απαξιώνεται και εδώ η μορφή της Κριστίν, που ψάχνει για τον γιο της και, παραπέρα, για την αλήθεια, είναι συμβολική - ως βίωμα - με κείνη της Παναγίας.
Συμπερασματικά, ο ανθρώπινος παράγοντας εξυψώνεται και με την απουσία κάθε μεταφυσικής "βοήθειας", το προσωπικό δράμα, παίρνει όλα τα γνωστά συναισθήματα που το χαρακτηρίζουν: πόνος, λύπη, οργή, δικαίωση, σεβασμός, εξαγνισμός. Η "λύση" δεν εναποτίθεται στον "από μηχανής Θεό", γιατί ο άνθρωπος γεννιέται και πεθαίνει μόνος του, είναι υπεύθυνος από την αρχή μέχρι το τέλος για όλες τις πράξεις του. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, αλλά υπάρχει άφεση αμαρτιών. Η κορύφωση με τη λύτρωση στο φινάλε βασίζεται στη δομή της αρχαίας τραγωδίας. Όλα γυρίζουν και εξυπηρετούν το όραμα του δημιουργού, κάνοντας το τελικό αποτέλεσμα να μοιάζει με masterclass σκηνοθεσίας. Φωτογραφία, μουσική και μοντάζ, επίσης στέκονται στον υπέρτατο βαθμό συμμετοχής τους, σε τούτο το αριστούργημα. Χωρίς εκκωφαντικές φανφάρες και τον καλλιτεχνικό "θόρυβο" του σύγχρονου μάρκετινγκ, η ταινία αιχμαλωτίζει, "ναρκώνει" τον θεατή. Ένας ακόμη ώριμος, "μέγας" Ίστγουντ, είναι "must see, before you die". Ο κορυφαίος, αιρετικός, "δραματικός", Αμερικάνος δημιουργός, εν ζωή... Ο τελευταίος μιας γενιάς που λατρέψαμε... Ψάξτε να βρείτε, τι θέλει να πει ο "ποιητής" σήμερα, και πως αυτή η ιστορία του '28, συνδέεται άμεσα με το 2008... Στο απόγειο της καριέρας του...
Τέλος, να επισημάνω, ότι είναι η πρώτη φορά που αναγνωρίζω, χωρίς επιφυλάξεις, τις εξαιρετικές, υποκριτικές ικανότητες της Αντζελίνας Τζολί. Αυτό είναι το λιγότερο, αφού όλες οι ερμηνείες είναι εξαιρετικές. Έως τον τελευταίο κομπάρσο. Μία "ομάδα" καθοδηγούμενη από τον Κλιντ, που καταφέρνει και "βγάζει" το μάξιμουμ, αυτό που ονειρεύεται ο κάθε auteur. Ο τέλειος καθοδηγητής, πραγματικός Δάσκαλος της Τέχνης του. Οι σπαραξικάρδιες φωνές της μητέρας και τα δάκρυα, δεν έρχονται απλά για να ηλεκτρίσουν την ατμόσφαιρα, μελοδραματικά αλλά να σου ανοίξουν τα βάθη της ψυχής. Διεισδύουν στο θυμικό, εγκεφαλικά, διαλεκτικά, φιλοσοφικό, όχι δημαγωγικά, ηθικοπλαστικά και λαϊκίστικα. Είναι η "πολιτική" του μέγα ανθρωπιστή να "διδάξει ήθος". Γι΄αυτό λέω : ο Θεός πρώτα "επλασε" τον Ίστγουντ και μετά, όλους του άλλους... Ή μήπως, ο ίδιος, είναι ...ο "Θεός"; Τάδε έφη Ζαρατούστρα...
Μην το χάσετε ! Η κλάση του μεγαλύτερου εν ζωή αμερικάνου δημιουργού, το επιβάλλει κινηματογραφικά και το απαιτεί "εκπαιδευτικά", εμπειρικά. Όταν ο άνθρωπος που έχει διαγράψει μία πορεία στη ζωή και την Τέχνη, συνεχώς βελτιώνεται και εξ-υπερ-ανθρωπίζεται με τόλμη και αρετή - όσο, αυτό είναι εφικτό - πλάθοντας κυριολεκτικά ήθος και πολιτισμό, τότε εκτιμάς και την μοναδική, καλλιτεχνική αξία, τη στιγμή που τη ζεις, με περηφάνεια και δέος.
Για να εξηγούμαι σε κάτι. Έχω να βάλω το απόλυτο, δηλαδή πέντε αστεράκια, σε σύγχρονη ταινία από το 2003! Δεν θα σας μιλήσω εν θερμώ, ούτε είχα ανάγκη να πριμοδοτήσω μια ταινία, για να μη φαίνομαι «σκληρός». Ο Clint Eastwood κατάφερε όχι μονάχα ότι καλύτερο μας έχει παρουσιάσει, αλλά ένα αυθεντικό σύγχρονο αριστούργημα, άξια τοποθετημένο δίπλα στις πιο χρυσές σελίδες του Χόλιγουντ…
Και ξεκινάω με τον κύριο υπεύθυνο της επιτυχίας, δηλαδή τον κύριο Eastwood. Κάποιοι μπορεί να μιλήσουν για το εμπορικό παρελθόν του ως ηθοποιός. Μάλλον ξεχνάνε ότι μαθήτευσε δίπλα σε Sergio Leone, Don Siegel. Κάποιοι μπορεί να πουν ότι δεν είναι πάντα εύστοχος στις σκηνοθετικές του δουλειές. Σε αυτό όχι μόνο θα συμφωνήσω, αλλά θα εκφράσω και τις τεράστιες μου απορίες, όπως το πώς χωράει μέσα στην ίδια χρονιά ένα ‘Γράμματα από το Ίβο Τζίμα’ με ένα ‘Οι Σημαίες των Προγόνων μας’. Όμως ο Eastwood, έστω και με αυτήν την «αφαιρετική ασυνέχεια», από το 1988 (‘Bird’) και μετά αποδεικνύει ότι είναι από τους ελάχιστους auteur που διαθέτουν οι ΗΠΑ. Ένας ολοκληρωμένος δημιουργός, με προσωπικό ύφος, άψογη επιλογή σεναρίων, ζηλευτή διακριτικότητα και ένας Θεός ξέρει τι μπορεί να δούμε την επαύριον από αυτόν. Είναι ολοφάνερο ότι ο άνθρωπος ωριμάζει διαμορφώνοντας μια νιτσεϊκή προσωπικότητα, με τεράστιο βάθος.
Πάμε και στην ‘Ανταλλαγή’. Αυτό που ζήλευα πάντα στις μεγάλες παραγωγές του παλιού Χόλιγουντ είναι πως είχαν το χάρισμα να σε «κρατάνε». Ο Eastwood σαν καλός μαθητής του John Ford παρουσιάζει χαρακτήρες ελαφρώς αναλυμένους, με τέτοιο τρόπο που δεν θέλεις να μάθεις τίποτα παραπάνω. Ο λόγος είναι ότι πρόκειται για δράμα που ρέει, δεν υπάρχουν στατικά σημεία για να αισθανθείς του ήρωες. Είναι μια ιστορία έξω από σένα, μακριά από τα καθημερινά σου στερεότυπα. Αυθεντικός κινηματογράφος ουσιαστικής διασκέδασης, με την αρχαιοελληνική υπόνοια της λέξης. Έτσι κι εδώ το τραγικό δεν γίνεται ποτέ επιτηδευμένο, παρά τους λυγμούς της πρωταγωνίστριας. Ο Eastwood επιβάλει, ως κύριος του έργου του, μια απαθή ψυχραιμία αφήνοντας το συγκλονιστικό θέμα του και το άψογα δομημένο σενάριο να δουλέψουν για τα πιο βαθειά μας συναισθήματα. Τα γεγονότα χτυπάνε ως πληγές πάνω στα ανυποψίαστα βλέμματα μας, η ουσία στον αμερικανικό κινηματογράφο δεν ήταν ποτέ τόσο «μαστίγιο» στις αισθήσεις μας.
Μα και τι παραγωγή! Χαίρεσαι για τα καλά του πλούτου του σύγχρονου σινεμά. Η μουντή φωτογραφία απλώνεται σαν πέπλο πάνω στην σκηνοθετική γραφή του Eastwood. Η αναπαράσταση της εποχής εκείνης άψογη και στην παραμικρή λεπτομέρεια. Το μοντάζ με συνέπεια χρόνου. Η επιλογή του σκηνοθέτη να μην έχει πάνω από δύο γνωστούς ηθοποιούς, ώστε να την κάνει πιο οικεία στα πρωτογενή μας ένστικτα. Και τι ερμηνείες! Θα προσπεράσω τον θαυμασμό μου για την Angelina Jolie, απλά επειδή είμαι σίγουρος ότι θα πάρει την αναγνώριση που η ίδια είχε στερήσει από τον εαυτό της τόσα χρόνια. Οι υπόλοιποι όχι μόνο είναι σχετικά άγνωστοι, αλλά μέσα σε μια κόμικ περιβολή καταφέρνουν, ως σύνολο, το τέλειο. Είναι ένα με την παραγωγή, όργανα και όχι αυτεξούσιοι, δείγμα του πλήρη ελέγχου του σκηνοθέτη πάνω τους. Ένας από αυτούς, ο Jason Butler Harner, αξίζει όχι για υποψηφιότητα Όσκαρ, αλλά για νίκη δεύτερου ρόλου. Ένας από τους ρεαλιστικότερους ψυχοπαθείς δολοφόνους του σύγχρονου σινεμά, ισάξιος με τον Bardem της περσινής ταινίας των Coen.
Κριτική Σύνοψη
Θέλω να το ξαναπώ. Συγκλονιστικό! Αυτή είναι η καταλληλότερη λέξη για το αριστούργημα του Clint Eastwood. Ολοκληρωμένο ως σκηνοθετική αφήγηση, αψεγάδιαστο ως παραγωγή, ιδανικός απόγονος του κλασικού Χόλιγουντ των Ford, Huston, Welles. Δεν είναι το πρώτο φαβορί για το φετινό Όσκαρ, και για να είμαι απόλυτα δίκαιος πρέπει να δω και τις υπόλοιπες ταινίες, αλλά πιστεύω ότι η απόλυτη τελειότητα του είναι αυτή, που σε αφήνει με την υποψία του ότι κάπου θα υπάρχει ελάττωμα. Ακόμα και αν ορκίζεστε ότι μαντεύετε την συνέχεια του στόρι, κρατήστε ψυχικά αποθέματα, γιατί μια από τις χάρες της ταινίας είναι ότι σε χτυπάει με τη δύναμη της στιγμής. Όλοι ξέρουμε, πχ, ότι αυτός ο άνθρωπος θα κρεμαστεί, άλλο είναι όμως να το βλέπεις. Τέλος η κατάθεση ψυχής μου, γιατί κάτι τέτοιο νιώθω γράφοντας, απλά μην χάσετε μια από τις πιο περήφανες στιγμές του αμερικανικού κινηματογράφου…
Η Βαθμολογία μου:
Είχαμε την ευκαιρία να δούμε το “Changeling”όπως είναι ο αγγλικός του τίτλος
στο φετινό φεστιβάλ Καννών και έχουμε ξανά αναφερθεί σε αυτό. Παρόλα αυτά θα
πρέπει να τονίσουμε πως χωρίς να είναι η καλύτερη δουλειά του Κλιντ Ήστγουντ
και μάλιστα με σαφείς, υποχωρήσεις απέναντι στο political correct mainstream
του Χόλιγουντ (Μα καλά πόσο απαραίτητη ήταν η από την μέση και μετά μετατροπή
του φίλμ σε ταινία καταγγελίας για τα γυναικεία δικαιώματα στην Καλιφόρνια
του 1928;), στέκεται σε αξιοπρεπή δραματουργικά επίπεδα.
Παρότι δεν είναι
υποβλητική όσο μία «Ιβοτζίμα» ή ένα «Σκοτεινό ποτάμι», καταφέρνει και
κρατά την προσοχή του θεατή παίζοντας με μικρές σκηνοθετικές παγίδες - ανατροπές,
και την προβλεψιμότητα του σεναρίου. Η Αντζελίνα, δίνει εδώ ουσιαστικά τον πρώτο
της μεγάλο δραματουργικά ρόλο, μετά το «Girl Interrupted», που άλλωστε
της
είχε χαρίσει και το όσκαρ,και αυτό ίσως να είναι και σημαδιακό!
Δίνει με εκπληκτική
ένταση τον ρόλο μιας μητέρας, η οποία αφού χάνει το παιδί της, βρίσκεται μπλεγμένη
σε μια πλεκτάνη των αρχών, που προσπαθούν να την πείσουν πως το παιδί βρέθηκε,
στο πρόσωπο ενός άγνωστου για αυτή, αγοριού!
Angelina Jolie ... Christine Collins
John Malkovich ... Rev. Gustav Briegleb
Jeffrey Donovan ... Capt. J.J. Jones
Michael Kelly ... Det. Lester Ybarra
Colm Feore ... Chief James E. Davis
Jason Butler Harner ... Gordon Northcott
Amy Ryan ... Carol Dexter
Geoffrey Pierson ... S.S. Hahn (as Geoff Pierson)
Denis O'Hare ... Dr. Jonathan Steele
Frank Wood ... Ben Harris
Peter Gerety ... Dr. Earl W. Tarr
Reed Birney ... Mayor Cryer
Gattlin Griffith ... Walter Collins
Devon Conti ... Arthur Hutchins
Eddie Alderson ... Sanford Clark
Σκηνοθεσία
Clint Eastwood Σενάριο
J. Michael Straczynski
Παραγωγή Clint Eastwood
Brian Grazer
Ron Howard
Robert Lorenz
Μουσική Clint Eastwood
Φωτογραφία Tom Stern
Μοντάζ Joel Cox
Gary Roach
Casting Ellen Chenoweth
Σχεδιασμός Παραγωγής James J. Murakami
Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Patrick M. Sullivan Jr.
Σκηνικά
Gary Fettis
Κοστούμια
Deborah Hopper
Μακιγιάζ Kim M. Ferry
Elizabeth Hoel
Mike Mekash
JoJo Myers Proud
Carol A. O'Connell
Karma Ritchie
Jay Wejebe
Διεύθυνση Παραγωγής Tim Moore
Βοηθός Σκηνοθέτη Donald Murphy
Χρονολογία παραγωγής 2008
Χώρα παραγωγής ΗΠΑ
Γλώσσα
ΑΓΓΛΙΚΑ
Διάρκεια 142'
Εικόνα ΕΓΧΡΩΜΗ 1.85: 1
Είδος ταινίας ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ
Καταλληλότητα USA:R
Εταιρείες Παραγωγής DezArt Cinematic
Imagine Entertainment
Malpaso Productions
Relativity Media
Ήχος Dolby Digital | DTS | SDDS
Διανομή
UIP (2008) (Greece) (theatrical)
Universal Pictures International
fX Network (2010) (USA) (TV)
Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)
INFO
• Η ιστορία του Λος Άντζελες βρίθει από υποθέσεις διαφθοράς, συγκαλύψεων και δολοφονιών. Ενδεικτικές είναι οι περιπτώσεις Roscoe “Fatty” Arbuckle (βιασμός και δολοφονία της νεαρής στάρλετ Virginia Rappe το 1921), η απαγωγή της Aimee Semple McPherson το 1926 και η δολοφονία της Μαύρης Ντάλιας το 1947. Η περίπτωση της Κριστίν Κόλλινς που έχασε ξαφνικά το γιο της, μπορεί να μην είναι τόσο γνωστή μεν, αλλά στάθηκε η αφορμή να συνεργαστούν μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του Χόλιγουντ σε μια καθηλωτική ταινία.
• Πριν από χρόνια, ο σεναριογράφος της ταινίας J. Michael Straczynski, δημοσιογράφος παλαιότερα των Los Angeles Times, The Herald Examiner και Time, ανακάλυψε την υπόθεση μιας γυναίκας που προκάλεσε την κατάρρευση μιας ολόκληρης πολιτικής μηχανής. Σημειώνει ο σεναριογράφος «Μια πηγή που είχα στο Δημαρχείο με πήρε μια μέρα τηλέφωνο και με ενημέρωσε πως έκαιγαν παλιά αρχεία και πως υπάρχει κάτι που πιθανότατα να με ενδιέφερε. Έτσι, βρήκα ένα αντίγραφο της υπόθεσης της Κριστίν Κόλινς. Διαβάζοντας την κατάθεσή της σκεφτόμουν «Δεν μπορεί να έχει συμβεί. Πρέπει να έχει γίνει κάποιο λάθος.» Πάντως αυτό μου έφτανε και κόλλησα με την υπόθεση.» και συνεχίζει «Η πρόθεσή μου ήταν πολύ απλή: να τιμήσω αυτό που έκανε η Κόλινς. Ήθελα να πω όσο πιο ειλικρινά γινόταν την ιστορία της και να αποδώσω φόρο τιμής στον αγώνα της... Δεν έχασε ποτέ την πίστη και την ελπίδα της και συνέχισε να αναζητά επίμονα το γιο της. Η απλή ερώτησή της «Πού είναι ο γιος μου;» οδήγησε σε κατάρρευση ένα ολόκληρο σύστημα.»
• Οι βραβευμένοι με Όσκαρ παραγωγοί Μπράιαν Γκρέιζερ και Ρον Χάουαρντ, που έχουν παρελθόν στην κινηματογραφική μεταφορά αληθινών ιστοριών –American Gangster, A Beautiful Mind, Cinderella Man, Friday Night Lights, Apollo 13- έδειξαν άμεσα ενδιαφέρον για την ιστορία. Επισημαίνει ο Γκρέιζερ «Είναι άλλη η αίσθηση όταν αντλείς από μια αληθινή ιστορία. Μου άρεσε το θέμα, βρήκα το όλο περιστατικό πολύ «συναρπαστικό». Το γεγονός ότι είναι αληθινό του δίνει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα...» Γνωρίζοντας μάλιστα την ευαισθησία του Κλιντ Ίστγουντ σε αυτά τα θέματα, ήταν ζήτημα χρόνου να εμπλακεί στο όλο εγχείρημα και η Αντζελίνα Τζολί και ακολούθως να αποδεχτεί και τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
• Για την Αντζελίνα Τζολί σχολιάζει ο σκηνοθέτης «Η Αντζελίνα είναι μοναδική. Μου θυμίζει έντονα ηθοποιούς της Χρυσής Εποχής των ταινιών του ’40- Κάθριν Χέμπορν, Ίνγκριντ Μπέργκμαν, Μπέτι Ντέιβις, Σούζαν Χέιγουορντ... Ήταν όλες τους ιδιαίτερες... Είναι καταπληκτική ηθοποιός.»
• Για την ταινία σχολιάζει η Αντζελίνα Τζολί «Είναι μια ιδιαίτερη ιστορία. Δεν μπορούσα να σταματήσω να τη διαβάζω. ‘Οταν τα έβρισκε δύσκολα η ηρωίδα και έβλεπα πως ξαναστεκόταν στα πόδια της σκεφτόμουν «Ευτυχώς, ξανασηκώθηκες». Η Κριστίν Κόλινς είναι μια γυναίκα που θαυμάζω πολύ, αλλά ως ηθοποιός υπήρχαν πολλά στοιχεία στην ιστορία που δεν ήθελα να τα κάνω. Δεν ήθελα να κάνω μια ταινία για ένα παιδί που απάγεται, γιατί πιστεύω πως φέρνεις όλο και κάτι στο δικό σου περιβάλλον, στη σκέψη, στον κόσμο σου... Αλλά τελικά η δύναμη που επέδειξε στα δύσκολα ήταν και αυτό που με έκανε να ξεχάσω τις όποιες αναστολές μου. Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που δείχνει τη διαφθορά αυτών που έχουν εξουσία. Είναι διαχρονικό θέμα... Το αντιμετωπίζουμε και σήμερα.»
• Έχοντας δουλέψει και στην ταινία In The Line of Fire με τον Τζον Μάλκοβιτς, ο Κλιντ Ίστγουντ επιθυμούσε διακαώς να ξανασυνεργαστούν και η ταινία αυτή ήταν ό,τι καλύτερο. Σημειώνει ο σκηνοθέτης «Μου άρεσε η υποκριτική του Τζον εδώ και καιρό. Πίστευα πως θα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα η προσέγγισή του σε αυτόν το ρόλο. Είναι χαμαιλέοντας.»
• Ως σκηνοθέτης, με πάνω από 30 ταινίες στο ενεργητικό του, ο Κλιντ Ίστγουντ περιορίζει στο ελάχιστο τις πρόβες ώστε να είναι πιο αυθεντικό το αποτέλεσμα. «Ό,τι ακολουθώ στη σκηνοθεσία μου βασίζεται σε αυτά που προτιμώ ως ηθοποιός. Είναι μια συνεχής εκμάθηση ανά τα χρόνια. Όσο και να τα προγραμματίζεις, τα πράγματα είτε λειτουργούν προς όφελός σου είτε εναντίον σου. Οπότε πάντα υπάρχει ο ενθουσιασμός να τα καταφέρεις... Να μετατρέψεις τα λόγια του σεναρίου σε κάτι ζωντανό.»
Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
ΚΛΙΝΤ ΙΣΤΓΟΥΝΤ
• Γεννήθηκε το 1930 στην Καλιφόρνια.
• Με 30 χρόνια συνεχούς παρουσίας στον κινηματογράφο, συνεχίζει να μας δίνει Οσκαρικές ταινίες.
• Έχει κερδίσει 4 Όσκαρ (2 Σκηνοθεσίας & 2 Καλύτερης ταινίας –Unforgiven, Million Dollar Baby).
• Έχει κερδίσει Χρυσή Σφαίρα Σκηνοθεσίας/Καλύτερης ταινίας για τις ταινίες Bird, Unforgiven, Million Dollar Baby.
• Έχει διατελέσει πρόεδρος της επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών το 1994 και οι ταινίες του Pale Rider, Bird, White Hunter Black Heart, Mystic River, Changeling ήταν υποψήφιες για το Χρυσό Φοίνικα.
Παλαιότερες ταινίες: Revenge of the Creature, Francis in the Navy, Tarantula, Never Say Goodbye, Star in the Dust, A Fistful of Dollars, For a Few Dollars More, The Good, the Bad and the Ugly, Where Eagles Dare, Paint Your Wagon, Two Mules for Sister Sara, Play Misty for Me, Dirty Harry, Magnum Force, Escape from Alcatraz, Firefox, Sudden Impact, Tightrope, City Heat, Pale Rider, Pink Cadillac, White Hunter Black Heart, Unforgiven, In the Line of Fire, A Perfect World, The Bridges of Madison County, Absolute Power, True Crime, Space Cowboys, Blood Work, Million Dollar Baby (σκηνοθεσία: Play Misty for Me, Breezy, Bronco Billy, Firefox, Sudden Impact, Pale Rider, Bird, White Hunter Black Heart, The Rookie, Unforgiven, A Perfect World, The Bridges of Madison County, Absolute Power, Midnight in the Garden of Good and Evil, True Crime, Space Cowboys, Blood Work, Mystic River, Million Dollar baby, Flags of Our Fathers, Letters from Iwo Jima).
TO KAΣΤ
ΑΝΤZΕΛΙΝΑ ΤΖΟΛΙ
• Είναι κόρη του ηθοποιού Γιον Βόιτ.
• Για την ερμηνεία της στην ταινία Girl, Interrupted κέρδισε Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου και Χρυσή Σφαίρα, ενώ έχει κερδίσει άλλες 2 Χρυσές Σφαίρες για συμμετοχή της σε τηλεταινίες (George Wallace, Gia).
• Ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα για την ταινία A Mighty Heart.
• Από το 2001 είναι Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως και προσφέρει πολύ σημαντική ηθική και οικονομική βοήθεια στις χώρες του Τρίτου Κόσμου.
Παλαιότερες ταινίες: Foxfire, Playing God, Playing by Heart, Pushing Tin, The Bone Collector, Girl, Interrupted, Gone in 60 Seconds, Lara Croft: Tomb Raider, Original Sin, Life or Something Like It, Lara Croft Tomb Raider: The Cradle of Life, Beyond Borders, Taking Lives, Shark Tale, Sky Captain and the World of Tomorrow, The Fever, Alexander, Mr & Mrs Smith, The Good Shepherd, A Mighty Heart, Beowolf, Kung Fu Panda, Wanted.
ΤΖΟΝ ΜΑΛΚΟΒΙΤΣ
• Γεννήθηκε το 1953.
• Την πρώτη του εμφάνιση σε ταινία την έκανε ως κομπάρσος το 1978 στην ταινία A Wedding.
• Έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο το 2003 με την ταινία Ghost World.
• Έχει προταθεί 2 φορές για Όσκαρ (Places in the Heart, In the Line of Fire).
Παλαιότερες ταινίες: Places in the Heart, The Killing Fields, Eleni, Making Mr. Right, The Glass Menagerie, Empire of the Sun, Miles from Home, Dangerous Liaisons, The Sheltering Sky, Queens Logic, The Object of Beauty, Shadows and Fog, Of Mice and Men, Jennifer Eight, Alive, In the Line of Fire, Mary Reilly, The Portrait of a Lady, Con Air, The Man in the Iron Mask, Rounders, Being John Malkovich, Shadow of the Vampire, Hotel, Hideous Man, The Dancer Upstairs, Ripley’s Game, Johnny English, Klimt, The Call, Eragon, In Trazit, Beowulf.
ΤΖΕΦΡΙ ΝΤΟΝΟΒΑΝ
• Γεννήθηκε το 1968.
• Σπούδασε Υποκριτική στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.
• Έκανε αίσθηση με την ερμηνεία του στην ταινία Come Early Morning.
Παλαιότερες ταινίες: Throwing Down, Sleepers, Bait, Book of Shadows: Blair Witch 2, Purpose, Final Draft, Sam & Joe, Hitch, Come Early Morning, Believe in Me.
ΕΪΜΙ ΡΑΪΑΝ
• Γεννήθηκε το 1969 στη Νέα Υόρκη.
• Ήταν Υποψήφια για Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου και Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία της στην ταινία Gone Baby Gone.
• Έχει πάνω από 30 συμμετοχές σε δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές.
Παλαιότερες ταινίες: Roberta, You Can Count On Me, Keane, War of the Worlds, Capote, Marvelous, Shiner, Forward, Gone Baby Gone, Before The Devil Knows You’re Dead, Dan in Real Life.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters. Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές. myfilm.gr | themovie.gr | cinestar.gr | thestarmovie.com | thestarfilm.com are property of XMS24.com
Τελευταία: 
Επισκεψιμότητα τώρα: 
Del.icio.us
Digg This!
Furl 
