ΟΤΑΝ Η ΓΗ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ
THE DAY THE EARTH STOOD STILL του Σκοτ Ντέριξον
με τους Κίανου Ριβς, Τζένιφερ Κόνελι
Υπόθεση: Ο Κιάνου Ριβς, στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ερμηνεύει ένα επισκέπτη από το Σύμπαν που η παρουσία του στη Γη δημιουργεί αναστάτωση, απορίες και συζητήσεις. Επιστήμονες και πολιτικοί προσπαθούν να ερμηνεύσουν το μυστήριο της επίσκεψής του, μια μητέρα με τον γιο της καταλαβαίνουν ότι ήρθε για να δώσει το μάθημα στους ανθρώπους πως η Γη δεν μπορεί να ζήσει μαζί τους και πως για να ζήσει πρέπει οι άνθρωποι να εξαφανιστούν.
Καλοφτιαγμένο αλλά κακοπαιγμένο (στους δεύτερους ρόλους), αφελές και αστείο στις πολιτικοκοινωνικές του προεκτάσεις ριμέικ ταινίας καταστροφής και μελλοντολογίας... Δίνει την αίσθηση cult directed, demi φτηνιάρικης παραγωγής. Κι όμως σκηνοθετικά, δεν είναι τόσο "χάλια" παρά τα χρεοκοπημένα, συμβατικά, στερεότυπα. Προσπαθεί, χωρίς να πείσει όμως ούτε στιγμή, για όσα βλέπουμε, ακούμε , μαθαίνουμε. Το επιτηδευμένα ψεύτικο, demi kitch σκηνικό κυριαρχεί και τα ψηφιακά εφφέ αποθεώνονται από τους τελειόφοιτους της μεγάλης σχολής του γένους, Weta Digital.
Αυτό που ζεις και εισπράττεις από την ταινία, τελικά, είναι η μόδα των προφητειών "αλά Λιακόπουλου" που θα ζήσουμε έως το 2012, έτος που θα σημάνει το τέλος του Κόσμου, σύμφωνα με τους μεγαλο- εκδότες και τους νανο-συγγραφείς ανεξήγητων πνευμάτων, φαντασμάτων και εξωγήινων ...πτωμάτων. Θα περάσουμε από ένα χυμαδιό ταινιών καταστροφολογίας ενώ το σίγουρο είναι, πως η ταινία που σκηνοθέτησε ο Ντέριξον, εγκαινιάζει αυτή την περίοδο, σφυρίζοντας αδιάφορα. Δεν είχε, άλλωστε και περισσότερες επιλογές καινοτομίας, όταν έπρεπε να παραμείνει πιστό στο πρωτότυπο μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Σκάρπα φορώντας το "νοικιασμένο" χολιγουντιανό κοστούμι. Βέβαια, αναγκαστικά, τοποθετήθηκε στη σύγχρονη εποχή που ζούμε, χάριν και της ψηφιακής βοήθειας, όμως η αλόγιστη χρήση ευκολιών και φτηνού μελοδραματισμού, την απογύμνωσε και αποδυνάμωσε, εν τέλει.
Ευτυχώς που η ψυχροπολεμική προπαγάνδα εξορίζεται άμα τη εμφανίσει, κάνοντάς το ορθώς πολιτικά, οικονομικά, ιδεολογικά. Βαρεθήκαμε να παρακολουθούμε τα οικουμενικά μηνύματα περί οικολογικής ευαισθησίας, που συγκαλύπτουν την πραγματικότητα με μια επιφανειακή θεώρηση στη βάση της παρακμής του δυτικού πολιτισμού. Πρέπει να γίνουμε στάχτη και μπούρμπερη. Το επιμύθιο, να φτάσουμε στο χείλος του γκρεμού, λένε, για να βάλουμε μυαλό και να δράσουμε για να σωθούμε ! Τελευταία στιγμή, μερικά λεπτά πριν την ολική καταστροφή του πλανήτη που κάνει τον εξωγήινο Κίανου Ριβς, να μοιάζει με τον Μεσσία Ιησού και τα θαύματά του επί της Γης. Σα να λέμε ο Χριστός - Κίανου Ριβς, περπάτησε στο νερό γιατί ήταν E.T !... Αμήν. Ο φόβος να δράσουμε για να μην "χάσουμε" τον πλανήτη, ή το αντίθετο, επειδή δεν το "αξίζουμε", γιατί είμαστε αυτοκαταστροφικοί είναι το μέγα δίλημμα. Διαλέχτε, πάρτε θέση. Στα θετικά της ταινίας, ο προβληματισμός που διεγείρει για τα πανάρχαια φιλοσοφικά ζητήματα σχετικά με την ύπαρξη και το ανθρώπινο όν. Γιατί το μεγαλύτερο αγαθό του κόσμου μας είναι η Ζωή. Βάση λογικής, όχι επιστήμης. Όλα τα άλλα τα ακούω ... βερεσέ !
Ποιο 2012, ποια Αποκάλυψη και ποιες άλλες εσχατολογικές μοιρολατρίες! Έχουμε καταντήσει να ζητάμε ακόμα και από τους αστρολόγους άποψη για το μέλλον μας! Ο κίνδυνος του ολικού αφανισμού για το ανθρώπινο γένος είναι εδώ, είναι ρεαλιστικός και μόνος υπαίτιος για αυτό είναι το μοναδικό είδος που δεν υπακούει τους ρυθμούς της φύσης… Εμείς…
Το ριμέικ του cult αριστουργήματος του Robert Wise δεν έχει να επιδείξει κάποια σκηνοθετική αρετή. Δεν έχει την σεναριακή ευελιξία να ξεφύγει από το να κατηγορηθεί και για νοηματική αφέλεια. Δεν έχει ερμηνείες πέρα του στάνταρ. Δεν έχει τα καλύτερα ειδικά εφέ που έχει να επιδείξει το σύγχρονο σινεμά των blockbuster. Όμως δανείζεται την κεντρική δομή του πρότυπου του και αναπτύσσει με απλά «αμερικανικά» μια νοηματική που πρέπει να προσέξουμε, να κάνουμε βίωμα μας, να πάρουμε τόσο σοβαρά όσο την ύπαρξη μας στο χώμα που πατάμε. Ο χαρακτήρας που ερμηνεύει, με μια ‘Matrix’ κόμικ-απλοϊκότητα, ο Keanu Reeves πρέπει να γίνει πρότυπο του κάθε μελλοντικού συγκατοίκου μας. Των παιδιών μας.
Συγκρίνοντας τη λογική, του ότι ένας ανώτερος πολιτισμός ενδιαφέρεται για το καλό του πλανήτη μας, έρχεται σε τέλεια αντιδιαστολή με την φανταστικό-ιμπεριαλιστική λογική των ‘Ημέρα Ανεξαρτησίας’, ‘Ο Πόλεμος των Κόσμων’, όπου η επαφή μας με έναν ανώτερο πολιτισμό προϋποθέτει πόλεμο. Φυσικά και προτιμώ να μεγαλώνουμε με την ιδέα του ότι κάποιοι ανώτεροι από εμάς, αν έρθουν και αν υπάρχουν, θα έχουν τις καλύτερες προθέσεις . Απλά και μόνο στην λογική που λέει πως για να έρθουν αυτοί ως εδώ μας έχουν για αντίπαλους δευτέρας διαλογής, καλύτερα να είμαστε ρεαλιστές και να μην προάγουμε και σε αυτό το φανταστικό γεγονός την πολεμόχαρη μας φύση. Η συγκεκριμένη ταινία, όμως, λέει και κάτι ακόμα καλύτερο από τα παλιά σπιλμπεργκικά μηνύματα των ‘Ε.Τ. ο Εξωγήινος’, ‘Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου’. Μας φέρνει προ ευθυνών και χτυπά τον καμπανάκι για την καταστροφολαγνεία μας. Βέβαια σε αυτό φταίει και η εξέλιξη των τελευταίων 30 ετών, που ξεπερνάει και τον χειρότερο εφιάλτη ενός φυσιολάτρη.
Να το δούμε, όμως, και σαν ένα ακόμη blockbuster, γιατί αυτό κινεί βασικά την υπόσταση του. Καθόλου κακό, με κάποιες εντυπωσιακές «large» σκηνές και πλήρη εκμετάλλευση ειδικών εφέ, που όλο και κάπου έχουμε ξαναδεί (‘Ημέρα Ανεξαρτησίας’, ‘Η Μούμια’ κτλ). Σεβαστό και στον τομέα της δράσης, παρά του ότι θέλει να διατηρεί ένα χαμηλό προφίλ, ώστε να μην υπονομευτεί το βασικό του θέμα. Δεν θα δείτε την γνωστή interactive δράση, που ίσως πολλοί θα θέλατε, αφού εκτός των ψηφιακών εφέ, η ταινία θα μπορούσε να γυριστεί και την δεκαετία των 1980, ή ακόμα και των 1970.
Κριτική Σύνοψη
Μια στάνταρ χολιγουντιανή υπερπαραγωγή, που δεν θα ξεχώριζε από τις πολλές αν δεν επιδείκνυε ένα πανανθρώπινο μάθημα, που όλοι μας πρέπει να αντιληφθούμε. Βέβαια δε λείπει και το ουμανιστικό μήνυμα και εκεί η ταινία μπορεί να κατηγορηθεί για αφέλεια και για έλλειψη τόλμης, δηλαδή να τραβήξει το «αυτί» μας ως τα άκρα. Σκηνοθεσία, ερμηνείες, ανάπτυξη σεναρίου απλά συμπαθητικά και ψηφιακά εφέ large, στην λογική των γνωστών συγγενικών blockbuster. Όμως προσπεράστε τις λάμψεις και τον πανικό, γιατί υπάρχει ένα «ζουμί» το οποίο επιβάλλεται να πιούμε…
Keanu Reeves ... Klaatu
Jennifer Connelly ... Helen
Jaden Smith ... Jacob
Kathy Bates
John Cleese ... Dr. Barnhardt
Jon Hamm ... Dr. Granier
Aaron Douglas ... Sgt. Winter
J.C. MacKenzie ... Grossman
Alisen Down ... Laptop Woman
Mousa Kraish ... Yusef
Hiro Kanagawa ... Dr. Ikegawa
Lorena Gale ... Scientist #2
Richard Tillman ... Army Sargeant
Patrick Sabongui ... Soldier #1
David Richmond-Peck ... Polygraph Operator
Sunita Prasad ... Rouhani
Serge Houde ... Scientist
Craig Stanghetta ... Gray Man
Leanne Adachi ... Flash Chamber Technician
Marci T. House ... Medic
Andrew Wheeler ... Guardsman
Daniel Bacon ... Winslow
Tyler McClendon ... Coffee Cup Guy
Jared Keeso ... Army Sergeant
Juan Riedinger ... William
George Sharperson ... Cop
Aaron Craven ... Technician
Chris Bradford ... Checkpoint Marine
Shaine Jones ... Soldier #3
Kevan Kase ... Truck Driver
Shaker Paleja ... Head Medic
Sverrir Bjorgvinsson ... Guardsman #2
Ben Cotton ... Trucker (uncredited)
Victor Favrin ... Flame thrower operator
(uncredited)
Bertrand Roberson
Jr. ... Young Soldier (uncredited)
Dan Zukovic ... Sunglasses Man (uncredited)
Σκηνοθεσία
Scott Derrickson
Σενάριο
David Scarpa
Παραγωγή
Paul Harris Boardman
Gregory Goodman
Erwin Stoff
Μακιγιάζ
Susan Boyd
Veronica Brebner
Jessica Rain
Chad Washam
Διεύθυνση Παραγωγής
Jeffrey Harlacker
Drew Locke
Βοηθός Σκηνοθέτη
Pete Whyte
Χρονολογία παραγωγής 2008
Χώρα παραγωγής ΗΠΑ
Γλώσσα
ΑΓΓΛΙΚΑ
Διάρκεια 103'
Εικόνα ΕΓΧΡΩΜΗ 2,35:1
Είδος ταινίας ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ, ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ
Καταλληλότητα USA:PG-13 | UK:12A
Ειδικά Εφέ
Weta Digital (visual effects)
Εταιρείες Παραγωγής Earth Canada Productions
Twentieth Century-Fox Film Corporation
Διανομή
ODEON (2008) (Greece) (theatrical)
20th Century Fox (2008) (theatrical)
FS Film Oy (2008) (Finland) (theatrical)
Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)
Ταινία που η ιστορία της βασίζεται στο διάσημο, πρωτότυπο τίτλο του 1951, “The Day the Earth Stood Still”, μόνο που η απειλή εξόντωσης της Γης δεν έρχεται πια από τα πυρηνικά όπλα, αλλά από το διαταραγμένο οικοσύστημα. Πολυαναμενόμενο, περιπετειώδες, επικό φιλμ με καταπληκτικά ειδικά εφέ, το “The Day the Earth Stood Still”, μέσα από το σασπένς και την αγωνία, δίνει ένα μοντέρνο οικολογικό μήνυμα: οι άνθρωποι χρειάζονται τη Γη για να υπάρχουν, όχι η Γη τους ανθρώπους.
Ο Σκηνοθέτης
Ο Σκοτ Ντέρικσον αποφοίτησε το 1990 από το Biola University με πτυχία στις Ανθρωπιστικές Επιστήμες, στην Επικοινωνία, ενώ είχε πάρει και μαθήματα πάνω στις θεολογικές μελέτες. Το 1996 αποφοίτησε από το University of Southern California με μεταπτυχιακό στον τομέα Film Production. Η πρώτη ταινία που σκηνοθέτησε ήταν η ταινία μικρού μήκους “Love in the Ruins”, το σενάριο της οποίας έγραψε σε συνεργασία με τον Πολ Χάρις Μπόουρντμαν.
Η συνεργασία του Ντέρικσον με τον Μπόουρντμαν συνεχίστηκε με τη συγγραφή των σεναρίων για τις ταινίες “Hellraiser: Inferno”, την οποία σκηνοθέτησε ο Ντέρικσον, και “Urban Legends: Final Cut”. Το 2005, ο Ντέρικσον σκηνοθέτησε την ταινία “Ο Εξορκισμός της Έμιλι Ρόουζ”, το σενάριο της οποίας έγραψε επίσης με τον Μπόουρντμαν, και τράβηξε την προσοχή του κοινού αλλά και της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Προσεχώς, ο Ντέρικσον θα σκηνοθετήσει την ταινία τρόμου “Paradise Lost”, ενώ συνυπογράφει με τον Μπόουρντμαν το σενάριο για το ριμέικ της κλασικής ταινίας τρόμου του Χίτσκοκ, “Τα Πουλιά”.
Οι Ηθοποιοί
Ο Κιάνου Ριβς γεννήθηκε στο Λίβανο το 1964 και μεγάλωσε στο Τορόντο. Έπαιξε σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και στην τηλεόραση προτού εγκατασταθεί στο Λος Άντζελες και στραφεί στο σινεμά. Ο πρώτος ρόλος που τον έκανε γνωστό ήταν στην ταινία "Στην Άκρη του Ποταμού" το 1986. Ακολούθησαν τα φιλμ "Permanent Record" και "The Prince of Pennsylvania", καθώς και η μεγάλη επιτυχία του Στίβεν Φρίαρς, "Επικίνδυνες Σχέσεις", με τους Τζον Μάλκοβιτς, Γκλεν Κλόουζ και Μισέλ Φάιφερ. Το 1989 εμφανίστηκε πλάι στον Στιβ Μάρτιν στο "Δεσμοί Στοργής", του Ρον Χάουαρντ, και στη συνέχεια στην ταινία "Σ' Αγαπώ Μέχρι Θανάτου", του Λόρενς Κάσνταν, με τον Κέβιν Κλάιν. Ακολούθησαν συμμετοχές σε ταινίες όπως "Το Δικό μου Αϊντάχο" του Γκας Βαν Σαντ, "Dracula" του Φράνσις Φορντ Κόπολα, "Πολύ Κακό για το Τίποτα" του Κένεθ Μπράνα, "Ο Μικρός Βούδας" του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, "Speed", "Johnny Mnemonic", "Αλυσιδωτή Αντίδραση", "Όλα του Γάμου Δύσκολα", "Την Τελευταία Φορά που Αυτοκτόνησα", "Ο Δικηγόρος του Διαβόλου", η τριλογία των ταινιών "Matrix", "The Watcher", "Το Χάρισμα" του Σαμ Ράιμι, "Γλυκός Νοέμβρης", "Κάλλιο Αργά, Παρά Αργότερα", "Constantine", "A Scanner Darkly" και "Έρωτας Δίχως Παρόν". Τελευταία τον είδαμε στην ταινία “Η Εξουσία της Νύχτας”, ενώ προσεχώς θα τον δούμε στην ταινία "The Private Lives of Pippa Lee" δίπλα στις Μόνικα Μπελούτσι, Μάγκι Τζίλενχαλ, Γουινόνα Ράιντερ, Ρόμπιν Ράιτ Πεν και Τζούλιαν Μουρ.
H Τζένιφερ Κόνελι γεννήθηκε το 1970 και ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο από 10 ετών. Εμφανίστηκε σε πολλά διαφημιστικά ενώ συμμετείχε και στο βίντεο κλιπ του Ρόι Όρμπισον, "I drove all Night", μαζί με τον Τζέισον Πρίσλεϊ. Πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στο "Phenomena", του Ντάριο Αρζέντο, το 1985. Η Τζένιφερ Κόνελι είναι κάτοχος ενός Όσκαρ Β’ Γυναικείου ρόλου, για το ρόλο της ως Αλίσια Νας στην βραβευμένη με Όσκαρ καλύτερης ταινίας, “Ένας Υπέροχος Άνθρωπος” (2001) του Ρον Χάουαρντ, ενώ για την ίδια ταινία τιμήθηκε και με δύο υποψηφιότητες από τους συναδέλφους της για το Βραβείο της Ένωσης Κινηματογραφικών Ηθοποιών, στην κατηγορία μεμονωμένης ερμηνείας και σε αυτήν του συνολικού καστ. H Κόνελι είχε ήδη μια υποψηφιότητα για Βραβείο Independent Spirit, χάρη στην ερμηνεία της ως εξαρτημένη από τα ναρκωτικά, στο “Requiem for a Dream” του Ντάρεν Αρονόφσκι. Έχει πρωταγωνιστήσει στο “Hulk” του Ανγκ Λι, ενώ το βιογραφικό της περιλαμβάνει επίσης ρόλους στις ταινίες “Pollock” του Εντ Χάρις, “Waking The Dead”, “Σκοτεινή Πόλη” του Άλεξ Πρόγιας, “Inventing The Abbots” του Πατ Ο’ Κόνορ, “Higher Learning” του Τζον Σίνγκλετον, "Το Σπίτι από Άμμο και Ομίχλη", "Kρυφές Επιθυμίες", "Ματωμένο Διαμάντι" και "Μοιραία Σύγκρουση". Προσεχώς θα τη δούμε στην κωμωδία “He’s Just Not That Into You”, δίπλα στους Μπεν Άφλεκ, Σκάρλετ Τζοχάνσον, Τζένιφερ Άνιστον και Ντρου Μπάριμορ.
Η Κάθι Μπέιτς γεννήθηκε το 1948 στο Μέμφις του Τενεσί και αποφοίτησε το 1970 από το “Southern Methodist University” με Bachelor of Fine Arts. Η Μπέιτς κέρδισε για πρώτη φορά την προσοχή κοινού και κριτικών στη θεατρική σκηνή της Νέας Υόρκης. Ήταν υποψήφια για βραβείο Τόνι με την ερμηνεία της στη, βραβευμένη με Πούλιτζερ, παράσταση της Μάρσα Νόρμαν με τίτλο “’night, Mother”. Ο ρόλος της Φράνκι στην παράσταση “Frankie and Johnny in the Clair de Lune” της χάρισε το βραβείο Όμπι. Πέρα από την καριέρα της στο θέατρο, η Μπέιτς έχει λάβει αμέτρητους επαίνους και με τις ερμηνείες της στον κινηματογράφο. Το 1990, κέρδισε το Όσκαρ Ά Γυναικείου Ρόλου με την ανατριχιαστική της ερμηνεία σε μια από τις καλύτερες κινηματογραφικές διασκευές βιβλίου του Στίβεν Κινγκ, το “Misery”από τον σκηνοθέτη Ρομπ Ράινερ. Έχει βρεθεί δύο φορές υποψήφια για Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου: το 1999, με το “Όλες οι Γυναίκες του Προέδρου” του Μάικ Νίκολς, και το 2003, με το “Σχετικά με τον Σμιντ” του Αλεξάντερ Πέιν. Το βιογραφικό της περιλαμβάνει πολυάριθμες ταινίες κάθε είδους όπως “Dick Tracy”, “Πράσινες Τηγανητές Ντομάτες”, “Ζητούνται Γονείς”, “Ολική Έκλειψη”, “Οι Διαβολογυναίκες”, “Τιτανικός”, “Ο Νερο-κουβαλητής”, “Love Liza”, “Little Black Book” , “Οι Φήμες Λένε...”, “30άρης από Σπίτι”, “Και από εδώ...οι Γονείς μου” και “Υ.Γ. Σ’ Αγαπώ”. Προσεχώς, θα τη δούμε στην ταινία “Revolutionary Road”, του Σαμ Μέντες, στην οποία συνεργάζεται ξανά με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο και την Κέιτ Ουίνσλετ.
O Tζον Χαμ γεννήθηκε το 1971 και σπούδασε θέατρο στο Μιζούρι. Ασχολήθηκε με τη διδασκαλία πριν μετακομίσει στο Χόλιγουντ. Εγινε γνωστός με τις τηλεοπτικές του δουλειές και έχει εμφανιστεί σε επεισόδια από τις Charmed, The Division, CSI Miami, What About Brian, The Unit. Αλλά η μεγαλύτερή του επιτυχία είναι με την ερμηνεία του στον πρωταγωνιστικό ρόλο της πολυβραβευμένης σειράς Mad Men, ως ο αινιγματικός διαφημιστής Ντον Ντρέιπερ, για την οποία τιμήθηκε με Χρυσή Σφαίρα ανδρικού ρόλου σε Σειρά και ήταν υποψήφιος για βραβείο Εμι.
Όταν η Γη Σταματήσει... Ξανά
Εδώ και πολλά χρόνια, η ανθρωπότητα νιώθει δέος απέναντι στην πιθανότητα της ύπαρξης ζωής σε άλλους πλανήτες. Μέχρι σήμερα υπάρχουν αμέτρητα λογοτεχνικά βιβλία και κινηματογραφικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας, τα οποία δεν έχουν αποκλειστικό σκοπό την ψυχαγωγία, αλλά απευθύνονται στις απορίες, στις ελπίδες και στους φόβους μας σχετικά με την εξωγήινη ζωή. Τέτοιου είδους εικασίες έχουν αιχμαλωτίσει τη φαντασία όλων μας και έχουν αποτελέσει έμπνευση για την ανάπτυξη νέας τεχνολογίας, με σκοπό την εξερεύνηση μέχρι τα πέρατα του σύμπαντος και την αναζήτηση της πιθανότητας πως δεν είμαστε μόνοι μέσα σε αυτό.
Μία από τις πιο πρωτότυπες και καινοτόμες ταινίες επιστημονικής φαντασίας ήταν η ταινία “Όταν η Γη Σταματήσει” του 1951, από τον θρυλικό σκηνοθέτη Ρόμπερτ Γουάιζ, η οποία έχει επηρεάσει γενιές οπαδών του είδους, συγγραφέων και κινηματογραφικών δημιουργών. Η ταινία ήταν επαναστατική για την εποχή της, όχι μόνο λόγω των εξαιρετικών οπτικών εφέ, αλλά και λόγω της τολμηρής αληγορίας πάνω στην κλιμακούμενη ένταση που χαρακτήριζε την αρχική περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. “Οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας, την εποχή των 50 's στην Αμερική, ήταν δομημένες με τέτοιο τρόπο ώστε να ενισχύονται οι Δυτικοί φόβοι του Ανατολικού Μπλοκ” εξηγεί ο παραγωγός Έργουιν Στοφ. “Οι “άλλοι”, τους οποίους έπρεπε να φοβόμαστε, αποτελούσαν μεταφορά για τον Κομμουνισμό. Αυτό που ήταν αξιοσημείωτο με την ταινία “’Όταν η Γη Σταματήσει”, ήταν πως μοίραζε το ίδιο μερίδιο της ευθύνης προς όλους. Οι τρομακτικοί “άλλοι” είναι ο ίδιος μας ο εαυτός – η ανθρώπινη φύση και η τρομερή βία για την οποία είναι ικανή η ανθρωπότητα.”
Ο Στοφ, ο οποίος είναι επίσης ο ατζέντης του Ριβς για περισσότερα από 20 χρόνια, είχε για πρώτη φορά την ιδέα του να γίνει ένα ριμέικ της ταινίας “Όταν η Γη Σταματήσει”μετά την παγκόσμια επιτυχία του “Speed”, το 1994. Κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης στα στούντιο της Fox, ο Στοφ παρατήρησε στον τοίχο ένα πόστερ της κλασικής ταινίας. “Τους είπα, “Ξεχάστε το project για το οποίο ήρθα να σας μιλήσω. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να γυρίσουμε το ριμέικ του “Όταν η Γη Σταματήσει” με τον Κιάνου στο ρόλο του Klaatu””, θυμάται ο παραγωγός. “Φαινόταν ως μια εξαιρετική ιδέα αλλά για τον έναν ή τον άλλο λόγο δεν προχώρησε. Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον όμως, διότι ένα draft του σεναρίου εμφανίστηκε στην πόρτα μου δώδεκα χρόνια μετά.”
Ο σεναριογράφος Ντέιβιντ Σκάρπα και ο σκηνοθέτης Σκοτ Ντέρικσον είχαν την ιδέα πως η σύγχρονη εκδοχή της ταινίας “Όταν η Γη Σταματήσει” δεν θα επικεντρώνεται πλέον στη βία των ανθρώπων μεταξύ τους, αλλά στην καταστροφή της Γης από την ανθρωπότητα. “Είμαι φανατικός θαυμαστής της πρωτότυπης ταινίας” δηλώνει ο Ντέρικσον. “Ήταν τόσο ενδιαφέρουσα, αυθεντική και πρωτοποριακή για την εποχή της όσον αφορά τα οπτικά εφέ, τον τρόπο που σχολίαζε την ένταση του Ψυχρού Πολέμου την εποχή εκείνη, την ιδέα τού να βλέπουμε την ανθρωπότητα από την οπτική ενός εξωγήινου. Είναι μια πραγματικά εξαιρετική ταινία, την οποία δεν έχει δει το σύγχρονο κοινό. Πιστεύω πως οι άνθρωποι αξίζει να μάθουν την ιστορία αυτή, ενώ ήταν και μια εκπληκτική ευκαιρία να την παρουσιάσουμε με τέτοιο τρόπο, ώστε να απευθύνεται στα θέματα που μας αφορούν σήμερα.”
“Όλα όσα παρουσιάζονται στην πρωτότυπη ταινία, για τη φύση της ανθρωπότητας, είναι εξίσου επίκαιρα και σχετικά για την τωρινή γενιά θεατών” πιστεύει ο Στοφ. “Ο τρόπος με τον οποίο έχουμε τη δυνατότητα να καταστρεφόμαστε είναι που έχει αλλάξει. Τα στοιχεία που αποδεικνύουν πως προκαλούμε ανεπανόρθωτη ζημιά στο περιβάλλον, είναι πλέον αδιάσειστα. Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα δεν είναι λιγότερο τρομακτικές και, αν αποτύχουμε σε αυτές, οι συνέπειες θα είναι εξίσου θανάσιμες με αυτές που κινδυνεύαμε να αντιμετώπισουμε πριν το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.”
“Επαναπροσδιορίζοντας την ταινία αυτή, είχαμε την ευκαιρία να αναφερθούμε σε ένα αληθινό είδους άγχους με το οποίο ζουν οι άνθρωποι σήμερα, μια ιδιαίτερα επίκαιρη ανησυχία πως ο τρόπος με τον οποίο ζούμε μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες για τον πλανήτη,” δηλώνει ο Κιάνου Ριβς. “Πιστεύω πως η ταινία ανταποκρίνεται στους φόβους αυτούς. Είναι σαν να κρατάει έναν καθρέφτη μπροστά στη σχέση μας με τη φύση και να μας ζητάει να δούμε την επίδρασή μας στον πλανήτη, για την επιβίωση του είδους μας αλλά και των υπολοίπων.”
“Ελπίζω πως η ταινία θα βοηθήσει τους ανθρώπους να καταλάβουν πως η Γη δεν είναι “ο δικός μας” πλανήτης” προσθέτει η Κάθι Μπέιτς. “Απλά τη φροντίζουμε για τις γενιές που θα ακολουθήσουν και, μέχρι στιγμής, δεν ήμασταν πολύ καλοί διαχειριστές, οπότε χρειάζεται να δουλέψουμε άμεσα πάνω σε αυτό.”
Για τον Σκοτ Ντέρικσον, το project αυτό είναι το απρόβλεπτο αποκορύφωμα μιας συνάντησης που είχε με τον Ρόμπερτ Γουάιζ ως φοιτητής, όταν παρευρέθηκε σε ένα φεστιβάλ στην Ιντιάνα, λόγω μιας ταινίας μικρού μήκους που είχε γυρίσει, στο οποίο παραλάμβανε τιμητικό βραβείο ο Γουάιζ. Σε ένα δείπνο με τον Γουάιζ, το οποίο είχε οργανώσει ο διευθυντής του φεστιβάλ, ο Ντέρικσον ρώτησε τον κάτοχο των δύο Όσκαρ αν είχε κάποια συμβουλή για εκείνον ως νέος σκηνοθέτης που ήταν. “Μου είπε πως καλό θα είναι η πρώτη μου ταινία να είναι ταινία τρόμου, διότι μια ταινία τρόμου δείχνει πραγματικά τι μπορείς να κάνεις ως σκηνοθέτης” διηγείται ο Ντέρικσον. “Κράτησα τη συμβουλή αυτή και αυτός ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους ο “Εξορκισμός της Έμιλι Ρόουζ” ήταν η πρώτη μου ταινία. Δεν είχα ιδέα όμως πως μια μέρα θα καθόμουν εδώ και θα μιλούσα για το ριμέικ της εξαιρετικής ταινίας του, “Όταν η Γη Σταματήσει”.
“Ένα μεγάλο μέρος του ενθουσιασμού μου για την ενασχόλησή μου με το project αυτό, καθώς και για την επιθυμία μου να συμμετάσχει ο Κιάνου, ωφείλεται στο γεγονός πως είχα παρακολουθήσει τον “Εξορκισμό της Έμιλι Ρόουζ” και είχα μείνει άναυδος με τον Σκοτ ως σκηνοθέτη” λέει ο Έργουιν Στοφ. “Υπάρχει ένα στοιχείο θρίλερ στo “Όταν η Γη Σταματήσει”, μια αίσθηση κινδύνου γύρω από τον Klaatu. Δεν είσαι σίγουρος για το τι θα κάνει μετά ή μέχρι ποιο σημείο θα φτάσει. Ο Σκοτ είναι ένας ταλαντούχος αφηγητής όσον αφορά τη δημιουργία έντασης, μυστηρίου και κινδύνου.”
Ο παραγωγός Έργουιν Στοφ πίστευε πως ο Κιάνου Ριβς είναι ο μόνος που μπορεί να αντιμετωπίσει τις μοναδικές προκλήσεις που σχετίζονται με το ρόλο του Klaatu. “Γνωρίζω τον Κιάνου ως ηθοποιό εξαιρετικά καλά και, ειλικρινά, δεν πιστεύω πως υπάρχει κάποιος άλλος που θα μπορούσε να υποδηθεί τον Klaatu,” επιβεβαιώνει ο Στοφ. “Ήξερα πόσο κατάλληλος είναι ο ρόλος για εκείνον. Είναι ο τέλειος συνδυασμός ηθοποιού και ρόλου. Ο Κιάνου έχει την ξεχωριστή ικανότητα, ως ηθοποιός, να αποπνέει ταυτόχρονα κυνισμό και αισιοδοξία, δύο πολύ σημαντικές πλευρές του χαρακτήρα που υποδύεται.”
Ο Ριβς συνεργάστηκε στενά με τον Στοφ, τον Ντέρικσον και τον Σκάρπα, ώστε να αναπτύξει και να εμβαθύνει την εξέλιξη του Klaatu μέσα από τη σχέση που συνάπτει με τη μητέρα και το γιο. “Ο Κιάνου έδωσε πολλά στην ταινία, όχι μόνο μέσα από την ερμηνεία του, αλλά από τα αρχικά στάδια της ταινίας” δηλώνει ο Ντέρικσον. “Πέρασε εβδομάδες καθισμένος σε ένα δωμάτιο με τον Ντέιβιντ Σκάρπα και μένα, δουλεύοντας κάθε σκηνή του σεναρίου, κάθε ατάκα ξεχωριστά. Ήταν πολύ πειθαρχημένος, όχι μόνο για το ρόλο του, αλλά για την ταινία ως σύνολο.”
“Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία το να δουλεύω πάνω στο σενάριο με τον Σκοτ, τον Ντέιβιντ και τους παραγωγούς,” αναφέρει ο Ριβς. “Ήταν μια πραγματικά καλή συνεργασία και έπεσε πολλή σκέψη όσον αφορά το “Τι προσπαθούμε να πούμε; Πως θέλουμε να το πούμε;”. Μου άρεσε που μέσα σε μια μεγάλη ταινία δράσης για έναν εξωγήινο που φτάνει στη Γη, καταφέραμε να παρουσιάσουμε στενές σχέσεις που έχουν αντίκτυπο στην ιστορία.”
Η Τζένιφερ Κόνελι υποδύεται την Έλεν, η οποία είναι ο πρώτος άνθρωπος που έρχεται σε επαφή με τον Klaatu. “Για μένα, ο χαρακτήρας της Έλεν στην ταινία αυτή είναι αρκετά διαφορετικός από το χαρακτήρα που υποδυόταν η Πατρίσια Νιλ στην πρωτότυπη ταινία” λέει η Κόνελι. “Έχει μια αποστολή που την εμπλέκει πολύ πιο άμεσα με τον Klaatu, ενώ παίζει έναν πιο κρίσιμο ρόλο στην ιστορία και στον τρόπο που βιώνει ο Klaatu την ανθρωπότητα.”
Οι δημιουργοί της ταινίας δεν είχαν καμιά αμφιβολία πως η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός θα προσέθετε μια απαράμιλλη δραματική αλήθεια στο ρόλο της. “Χρειαζόμασταν μια ηθοποιό που να εκπέμπει το είδος της ευφυίας και της συμπόνιας που ήταν απαραίτητα για το χαρακτήρα της Έλεν,” εξηγεί ο Στοφ. “Η Τζένιφερ ήταν τέλεια για το ρόλο.”
Μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιούν οι συνάδελφοι της Κόνελι για να την περιγράψουν είναι: συμπονετική, πειθαρχημένη, εργατική και συνεργάσιμη. “Η καρδιά, η ψυχή και το πνεύμα που μοιράζεται μαζί μας ως Έλεν Μπένσον – θα έπρεπε να είσαι νεκρός για να μην σε αγγίξει” δηλώνει ο Ριβς, ενώ προσθέτει γελώντας πως “ο Klaatu δεν έχει καμιά ελπίδα.”
Ο σκηνοθέτης Σκοτ Ντέρικσον είναι ξεκάθαρος όσον αφορά το βασικό του στόχο για την ταινία “Όταν η Γη Σταματήσει”. “Εάν η ταινία αυτή προσφέρει στο κοινό τροφή για σκέψη ή ξεκινήσει συζητήσεις σχετικά με τα θέματα που διαπραγματεύεται η ιστορία, αυτό θα είναι υπέροχο” εξηγεί ο Ντέρικσον. “Αυτό όμως που πραγματικά ελπίζω είναι πως το κοινό θα πάρει από την ταινία μια φανταστική δίωρη εμπειρία. Θέλω να πάρουν αυτό για το οποίο πλήρωσαν – ένα εξαιρετικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, το οποίο είναι καθηλωτικό, ενδιαφέρον και συγκινητικό.”
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters. Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές. myfilm.gr | themovie.gr | cinestar.gr | thestarmovie.com | thestarfilm.com are property of XMS24.com
Τελευταία: 
Επισκεψιμότητα τώρα: 
Del.icio.us
Digg This!
Furl 
