Υπόθεση: Σ' ένα μικρό, απομακρυσμένο νησί του Αιγαίου ξεκινάει ένας μεγάλος έρωτας... Σε μια ιδιότυπη, σκληρή, μητριαρχική κοινωνία 40-50 χρόνια πριν. Ο τόπος είναι φτωχός και σκληρός, όπως και οι άνθρωποι που τον κατοικούν και οι νόμοι της μικρής κοινότητας συμβαδίζουν με τους νόμους της φύσης. Το ηφαίστειο, που κοιμάται κι ανασαίνει κάτω από τα πόδια τους, κρατά καλά κρυμμένες μνήμες παλιές, μυστικά και ψέματα. Η Αθανασία, δευτερότοκη κόρη χωρίς δικαιώματα στην πατρική περιουσία, σύμφωνα με το παλιό έθιμο, όταν παντρεύεται η πρωτότοκη αδελφή της, την ακολουθεί στο σπίτι της ως ψυχοκόρη. Η πρωτότοκη Γεωργία είναι η επιλογή της κοινότητας, η δευτερότοκη Αθανασία, η επιλογή της φύσης. Πλάσμα δυνατό, πρόσωπο γήινο, που γυρεύει μια θέση στη ζωή και την αγάπη. Κάτω από την ίδια στέγη ξετυλίγεται ένας ιδιόμορφος, μυστικός και απαγορευμένος έρωτας. Η Αθανασία θα υποστεί τις συνέπειες και θα χαθεί για πάντα. Σαράντα χρόνια μετά, μία νεαρή γυναίκα έρχεται από τη Νέα Υόρκη για να βρει τις ρίζες της, τον πατέρα που ποτέ δεν γνώρισε. Είναι η κόρη της Αθανασίας. Η αλήθεια πρέπει να δει το φως, έστω και αν εξαφανιστεί αμέσως μετά.

Κριτικές της ταινίας
Στοιχεία ταινίας
Φωτογραφίες
Βίντεο
Άλλες Πηγές
Περισότερες πληροφορίες

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

της Βένιας Βέργου

Η Βαθμολογία μου:

Καλή σκηνοθεσία, άνισο, προβληματικό και αφελές σενάριο. Τεχνικά, πολύ καλή παραγωγή (άψογη φωτογραφία , όμορφη μουσική, αλλά ψεύτικα "κοοτούμια" και πρόχειρο μακιγιάζ) χωρίς αυτό να μειώνει το φολκλορικό χαρακτήρα της ταινίας που ξεχειλίζει ακόμα κι όταν ισορροπεί στα όρια μιας απλής ηθογραφίας, βουκολικού στοιχείου. Η συγκίνηση εκβιάζεται και η καθοδήγηση των ηθοποιών μένει μετέωρη καθώς κανένας ρόλος δεν πείθει ρεαλιστικά γι΄αυτό που εκπροσωπεί και εκφράζει.

Συνοπτικά, για άλλη μια φορά παρακολουθούμε μία παράνομη σχέση, τα δεσμά και τις συνέπειές της σε μια καθυστερημένη τοπική κοινωνία και την αντίθεσή της με την, πλέον προηγμένη της κατανάλωσης. Οι συμβολισμοί για το αυθόρμητο, πριμιτίφ και άγριο "έρωτα" της υπαίθρου, είναι επιπόλαια ρηχοί και αντί να εμβαθύνουν, αδυνατίζουν το βάρος στους χαρακτήρες που υποδύονται οι ηθοποιοί.

Για άλλη μια φορά η Ελλάδα "προς τη δόξα τραβά και ποτέ δε ξαποσταίνει" αφού ακόμα ένα ερωτικό σκίρτημα οδηγεί σε ...τρίγωνο. Έρχεται να επιβεβαιώσει, έτσι, το σύνδρομο στέρησης της οικογενειακής πίστης από την εποχή της Τουρκοκρατίας. Η σεξουαλική καταπίεση οδηγεί εν θερμώ στην παρανομία, κάτι που είναι γενικός νόμος της διαπλοκής και διαφθοράς (ακόμα και η επανάσταση καθορίζεται από τα ίδια χαρακτηριστικά που αναβλύζουν από την ανθρώπινη ψυχή, όταν καταπιέζεται από τα πάθη και τις αδυναμίες της). Η προπαγάνδα των παράνομων σχέσεων (όχι μόνο των ερωτικών, αφού εξυπηρετεί επίσης οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές θέσεις) στηρίζεται και στην εκμετάλευση της ανισότητας από τις διαφορές των φύλων... και λιγότερο στην ψυχολογία, τον φόβο και σε κατώτερα βιολογικά ένστικτα. Με λίγα λόγια, η απιστία με την έντονη σεξουαλικότητα που διεγείρει, αναπαράγει έναν διακριτό φυλετισμό, έναν ρατσισμό απέναντι σε αχαλίνωτα πάθη και συναισθήματα. Σε όλα αυτά, βάλτε το ρόλο της σημερινής οικογένειας στην παρηκμασμένη δυτική κοινωνία από τη μια και από την άλλη συγκρίνετέ τον με κείνον μιας μικρής απομωνωμένης τοπικής κοινωνίας. Όταν η παιδεία κι ο πολιτισμός, απουσιάζουν, τα μυστικά του κάθε ανθρώπου θα παραμένουν πάντα επτασφράγιστα. Γιατί, δεν είμαστε απλά επιβήτορες. Είμαστε όντα με λογική, ήθος και συναίσθημα.

Η ταινία ξεφεύγει, μεν, από τα συμβατικά στον τρόπο γραφής (και αφηγηματικής ανάπτυξης, με τα πολλά αποσπασματικά φλας μπακ στο παρελθόν), χωρίς ουσιατικά, περιεχόμενο για το μεγαλύτερο μέρος της διάρκειάς της, κάνοντας να φαίνεται παραπαίουσα και μελοδραματικά επαναλαμβανόμενη.

Δεν ταιριάζει η τραγωδία με το χάπι εντ…

Η Βαθμολογία μου:

του Σταύρου Γανωτή stavros.ganotis@myfilm.gr

Η ταινία του Παναγιώτη Καρκανεβάτου μπορεί να τιτλοφορείται ‘Καλά Κρυμμένα Μυστικά’, όμως μέσα σε 20 λεπτά ταινίας γνωρίζουμε ήδη τι θα δούμε ως το τέλος, πόσο μάλλον προεξοφλώντας και το λογικό χάπι εντ που, δυστυχώς, θα έρθει. Ένας δημιουργός που επανέρχεται μετά από εννιά χρόνια στο σινεμά μυθοπλασίας, σίγουρα έπρεπε να έχει κάνει καλύτερη συγγραφή σεναρίου…

Με τη σκέψη στο ‘Μεταίχμιο’ και στο ‘Χώμα και Νερό’ θα έλεγα πως ο δημιουργός κάνει την ίδια ακριβώς ταινία, με τελείως, όμως, διαφορετικό τρόπο. Ο ανεκπλήρωτος έρωτας και η ελληνική ύπαιθρος είναι πάντα μέσα στη θεματολογία του, αλλά σκηνοθετικά αλλάζει ταχύτητες σαν να οδηγάει σε δρόμο με στροφές. Στο ‘Μεταίχμιο’ ήταν μέσης ταχύτητας, στο ‘Χώμα’ τάχιστος, εδώ αργός όσο δεν πάει. Δεν μιλάω για ρυθμό, αλλά για δραματουργική εξέλιξη γεγονότων. Η ‘Αθανασία’ είναι μια αληθινά πολύ αργή ταινία, που τα ενδιαφέροντα γεγονότα, που κινούν το δράμα, αφήνουν μεγάλο διάστημα μεταξύ τους.

Οι αρετές του συγκεκριμένου σκηνοθέτη, πάλι, είναι ολοφάνερες και δεν θα αργήσουν να αποδειχτούν λίρα εκατό, μιλώντας πάντα για το μέλλον. Ελέγχει πλήρως την παραγωγή του, συμβαδίζει με επιδεξιότητα την εικόνα της φωτογραφίας με την «κακογιαννική» του προσέγγιση. Τα ωραία χρώματα του Δημήτρη Κατσαΐτη «ακούν» την όμορφη μουσική του Γιώργου Ανδρέου και «δένονται» με το επιμελές μοντάζ του Γιάννη Χαλκιαδάκη, που κάνει ελαφρύ το πέρασμα από παρόν σε παρελθόν. Γιατί, όμως, αυτή η μοντέρνα ελληνική εμμονή των ταινιών εποχής με την ταυτόχρονη αναφορά στο παρόν;

Οι ερμηνείες συνολικά καλές, αλλά υπακούν αυστηρά σε γενικούς κανόνες καθοδήγησης, που δεν τις αφήνουν να ξεχωρίσουν αυτόνομα. Αυτό δε σημαίνει ότι το ταλέντο της Μαρίνας Καλογήρου δεν είναι ολοφάνερο σαν φρέσκο νερό. Μακριά από υπερβολές και με ένα πρόσωπο ιδανικό για τραγωδία, παίρνει πάνω της όλη την άνοδο της ταινίας στα τελευταία λεπτά. Πρόκειται για την τρίτη μεγάλη ευκαιρία της νεαρής ηθοποιού και έχει από μένα όλες τις ευχές μου για να την αδράξει με τον καλύτερο τρόπο.

Κριτική Σύνοψη

Πολύ αργό, πολύ προβλέψιμο, με κατάληξη αντί-τραγωδιακή, βασισμένο κυρίως σε μια μονοδιάστατη ιδέα, αλλά ο Καρκανεβάτος δεν είναι ο σκηνοθέτης που θα αγνοήσεις, ούτε κι εδώ. Μια όμορφη και αέρινη αφήγηση, ανάμεσα σε αυθεντικά χρώματα και ήχους και επί του συνόλου, μια παραγωγή ζηλευτή για το σινεμά μας. Άξιες και οι ερμηνείες, στα πλαίσια, όμως, που τους δίνεται η ευκαιρία να φανούν. Κάποιοι θα το βρουν πολύ βουκολικό, κάποιοι θα ξαναθυμηθούν το πρόβλημα των ελληνικών σεναρίων, αλλά προσωπικά, μαζί με αυτά, βλέπω και πως το ποιοτικό μας σινεμά αυτής της δεκαετίας έχει καλύτερα στάνταρ από αυτό των 1980-90. Μια ταινία διττών εντυπώσεων και τρίτη στο τελευταίο φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, όπου απέσπασε το τρίτο κρατικό βραβείο ποιότητας.

Η Βαθμολογία μου:

του Γιάννη Ραουζαίου giannis.raouzaios@myfilm.gr

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

Πρωταγωνιστούν:

Μαρίνα Καλογήρου (ΑΘΑΝΑΣΙΑ 1970)
Γιώργος Καραμίχος (ΧΡΗΣΤΟΣ)
Αγγελική Παπούλια (ΓΕΩΡΓΙΑ)
Βαγγέλης Μουρίκης (ΜΙΧΑΛΗΣ)
Μarina Κoem (ΑΝΤΖΕΛΑ, η κόρη της ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ)
Σταυρούλα Λογοθέτη (ΑΘΑΝΑΣΙΑ 2007)
R. H. Thomson (ΜΑΝΟΣ ο πατριός)
Πατής Κουτσάφτης (ΠΕΤΡΟΣ)

Σκηνοθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΚΑΝΕΒΑΤΟΣ
Σενάριο: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΚΑΝΕΒΑΤΟΣ
Παραγωγή: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΚΑΝΕΒΑΤΟΣ
Εταιρείες Παραγωγής: VERGA FILM PRODUCTIONS, ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, ΕΡΤ, ODEON, NOVA, NPS-Ολλανδική Τηλεόραση, Divine Media Group, New York
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Δημήτρης Κατσαΐτης
Μουσική: Γιώργος Ανδρέου
Μοντάζ:Γιάννης Χαλκιαδάκης
Σχεδιασμός Παραγωγής : Jaime Duarte De Brito
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Kenny Mac Lellan
Διεύθυνση Παραγωγής : Irene Vougioukalou, Nicos Zeris
Οργάνωση Παραγωγής : Νάνσυ Κοκολάκη
Σκηνικά : Kenny McLilan
Κοστούμια :Kenny McLilan
Ειδικά Εφφέ: Panagiotis Parnassas, Frank Rosam
Χρονολογία παραγωγής: 2008
Χώρα παραγωγής: ΕΛΛΑΔΑ, ΚΑΝΑΔΑΣ, ΗΠΑ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ, ΒΕΛΓΙΟ, ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Γλώσσα : ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Διάρκεια: 100'
Εικόνα: ΕΓΧΡΩΜΗ
Είδος ταινίας : ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ, ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ
Διανομή: ODEON (2008) (ΕΛΛΑΔΑ) (theatrical), Imagine Films Distribution (2008) (worldwide) (theatrical)

Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

Σκηνοθεσία

Παναγιώτης Καρκανεβάτος

Φιλμογραφία (επιλογή)

1. 1994 - "Μεταίχμιο", Συμπαραγωγή με: Channel 4 - Μ. Βρετανία, ZDF/ARTE - Γερμανία/Γαλλία, RTBF - Βέλγιο. (Locarno, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης - Νέα Υόρκη, και σε πολλά Διεθνή Φεστιβάλ)
2. 1999 - "Χώμα & Νερό", Συμπαραγωγή με: Benelux και Βουλγαρία (Roterdam, Tokyo, Hollywood, Harvard University, και σε πολλά Διεθνή Φεστιβάλς). Η ταινία έχει Διεθνή Διανομή από το 2000.
3. 2003 - "Πνοή της Γης", Ντοκιμαντέρ με αφετηρία τον τελευταίο χρησμό του Μαντείου των Δελφών: Δρώμενα / Λαϊκές τελετουργίες σε σύνδεση με τον κύκλο του ήλιου, τον κύκλο της ζωής.
4. 2004 - "Ρουλεμάν", Τηλεταινία, Διανομή στις ΗΠΑ.
   

Σκηνοθετικό Σημείωμα

Μ’ αυτήν την ταινία, θέλησα να μιλήσω για έναν έρωτα που δεν έγινε αγάπη, παρά μόνο πολύ αργά. Κάποιες έρευνες, στη νησιωτική Ελλάδα το 2000-2003, με έφεραν μπροστά σε γεγονότα, που συνέβησαν πριν χρόνια κι έφτασαν στις μέρες μας, τυλιγμένα στην αχλύ του μύθου.
Τα σημάδια ακόμα ορατά, τα πρόσωπα σιωπηλά, με ξαφνικές εκρήξεις. Κράτησα ορισμένα από αυτά τα στοιχεία στην μυθοπλασία.

Η Αθανασία έρχεται από μακριά και κουβαλά μια ιδιαίτερη ιστορία. Τη συναντούμε στη Νέα Υόρκη, μια γυναίκα μέσα στο πλήθος.
Από εκεί ξετυλίγουμε το νήμα. Οδηγός μας η Άντζελα, κόρη της Αθανασίας, που ταξιδεύει στην Ελλάδα να βρει τον πατέρα της που δεν γνώρισε ποτέ.
Η ταινία δομείται σε δυο χρόνους, με τις συνδέσεις να υπακούν στο αίσθημα που διατρέχει την ιστορία. Η αφήγηση χτίζεται με το ρυθμό του αισθήματος, της καρδιάς. Μια δυο φορές μάλιστα ακούγεται αδιόρατα ο χτύπος της καρδιάς των ηρώων.

Η ταινία γυρίστηκε στην Νέα Υόρκη και τη Νίσυρο.
Η Νίσυρος ήταν ο ιδανικός τόπος για να χωρέσει αυτήν την ιστορία. Ένα νησί-ηφαίστειο. Λάβα, που την έσβησε η θάλασσα. Όπως οι ήρωες, όταν όλα θα είχαν τελειώσει. Πιστεύω πως υπάρχει μια αόρατη αύρα που γράφεται στην εικόνα, από τους τόπους που γυρίστηκε η ταινία.
Αρχικά σχεδιάστηκε να γυριστεί στο Τορόντο. Ήταν όλα έτοιμα εκεί, αλλά την τελευταία στιγμή προτίμησα να γίνει στη Νέα Υόρκη. Σε ένα αρχετυπικό πλαίσιο, χρειαζόταν μια μητρόπολη, σαν την άλλη όψη ενός τόπου απομονωμένου, μακρινού.

Ο χρόνος ορίζεται στην δεκαετία του ’60, σε μια αποκομμένη νησιωτική κοινότητα.
Η εποχή ορίζεται τριάντα χρόνια πίσω. Θα μπορούσε να είναι και περισσότερα, αλλά αυτό εξαρτάται από το πότε ορίζει κανείς το σήμερα. Για την ιστορία μας σήμερα νοείται η δεκαετία του ’90. Ράψαμε όλα τα ρούχα εποχής, ώστε να μην παραπέμπουν σε έναν συγκεκριμένο τόπο.
Δημιουργήσαμε τους εσωτερικούς χώρους από την αρχή, σε κάθε λεπτομέρεια. Με λιτότητα και ακρίβεια.

Το σενάριο γράφτηκε το 2004 και η ταινία μπήκε σε παραγωγή το 2007.

Πάνος Καρκανεβάτος

Η ταινία “Καλά κρυμμένα μυστικά - Αθανασία” έχει διανομή στο Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Ελβετία και Καναδά. Πρόκειται να παιχτεί από την ΕΡΤ, τη NOVA και στην Ολλανδία από την NPS.

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com/

PHOTOS

Φωτογραφικό υλικό

Τύπος:	Εικόνα .jpg .jpeg .gif (κλικ για μεγέθυνση)
1 εμφανίσεις 1 εμφανίσεις 3 εμφανίσεις 2 εμφανίσεις 5 εμφανίσεις 8 φωτογραφία(ες) σε 1 σελίδα(ες)

VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

Video Trailer

Type: Flash

Get Flash to see this player.

---

Σημείωση:   -- Κυκλοφορία: 4/12/2008

Που παίζεται...

Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΙΛΙΟΝ Τροίας 34 και Πατησίων (στάση Αγγελοπούλου), (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια)), 210-8810602. Παρ. - Τετ.: 17.00